Spring naar inhoud

Tunnelvisie

geschreven op 26 augustus 2015

Op 10 september weten we wie de Young Belgian Art Prize wint. Tien genomineerden wachten in spanning af. Canvas praat deze week elke dag met één van hen. Vandaag : Hannelore Van Dijck.

Werk voor de Young Belgian Art Prize - Hannelore Van Dijck
Hannelore Van Dijck

Hannelore Van Dijck tekent elke dag in haar atelier, op papier, maar de echte vervoering ervaart ze pas wanneer ze een hele ruimte ter beschikking heeft en ze op de muren mag tekenen, met houtskool. In Bozar tekende ze een meterslang hekwerk waardoor ze één van de lange, smalle gangen transformeerde tot een, volgens sommigen, onheilspellende tunnel.

CANVAS: Terwijl de andere geselecteerden hun werk hier half juni kwamen neerzetten of ophangen, moest jij nog beginnen. Je hebt hier dagenlang op die meterslange muren staan tekenen. Millimeterwerk. Vloek je dan niet wanneer anderen even hun ding komen brengen en weer naar huis kunnen?

Hannelore: Goh, nee. Het kan eenzaam zijn maar die eenzaamheid geeft me ook een ontzettend grote concentratie. Het is een heel intense ervaring om zo dicht op die muren van dat gebouw te zitten. Door er zoveel tijd door te brengen krijg je ook een sterke band met die ruimte en dat gevoel kruipt ook in de tekening. Het grote voordeel van zo'n werk in situ is dat de afstand tussen de kijker en het werk echt wegvalt. De bezoeker wordt er gewoon deel van en durft het ook aanraken. Dat is ondenkbaar bij een ingekaderde tekening of een schilderij. Kunst heeft een bijna heilig aura. Daar mag de tijd blijkbaar geen vat op hebben. Bij zo’n werk in situ krijgt het zijn normale leven terug. Het mág kwetsbaar zijn en het mág kapot gaan.

Hannelore aan het werk in Bozar

CANVAS: Je werkt heel vaak met houtskool.

Hannelore: Ja, bijna altijd. Al heb ik er een haat-liefdeverhouding mee. Vooral in situ werken met houtskool is ontzettend intensief en stoffig, dat kruipt letterlijk onder mijn huid. Soms is de lichamelijke afkeer van die houtskool zo groot dat ik zeg: “nu is het genoeg geweest”, maar de keer erop ga ik er dan toch weer mee aan de slag.

CANVAS: Wat maakt die houtskool dan toch zo interessant?

Hannelore: Je kan er op korte tijd heel grote oppervlaktes mee doen en toch heel fijn en gedetailleerd werken. Het zwart is tegelijk heel krachtig én kwetsbaar, dat vind ik niet in een ander materiaal.

Werk voor Young Belgian Art Prize

CANVAS: Wanneer je zo'n ruimte als deze gang ter beschikking krijgt, hoe begin je dan?

Hannelore: Ik vertrek altijd vanuit de lichamelijke ervaring die ik heb wanneer ik voor het eerst een ruimte bezoek. In Bozar kreeg ik een lange, smalle gang ter beschikking. Op de muren tekende ik een tunnel. Ik krijg nu soms de reactie dat die tunnel iets onheilspellends heeft maar dat gevoel hing er voor mij al van tevoren. Met mijn werk versterk ik gewoon dat gevoel. Het fascineert me hoe een open ruimte als een voetbalstadion of een zee je heel anders doet voelen dan een kleine, gesloten kamer. En hoe een beeld verandert wanneer je dichterbij komt. Daar speel ik mee.

Sea - Hannelore Van Dijck

CANVAS: Achteraf, na een expo, al die uren en dagen werk zien verdwijnen, dat moet toch pijn doen?

Hannelore: Dat went wel hoor. Meestal haal ik het zelf weg en gebruik ik dat moment om nog eens goed te kijken en te bedenken hoe het de volgende keer anders, beter kan. Het is net dat tijdelijke karakter dat je de vrijheid geeft om zo’n ruimte ook echt helemaal in te nemen. Het Paleis van Schone Kunsten, waar Bozar nu zit, heeft al zoveel verschillende invullingen gehad sinds Horta het daar heeft neergezet. Om daar tijdelijk deel vanuit te mogen maken, dat is ongelooflijk.

CANVAS: Wat is het grootse compliment dat je al hebt gekregen over je werk?

Hannelore: Wat mij het meest raakt als mens, zijn heel persoonlijke dingen: reacties van mijn ouders, een compliment van een vriend. En er was ooit iemand die over een werk van mij (Wenn sich der Nebel hebt, nvdr) zei dat hij zijn hartslag voelde op het ritme van de lijnen. Dat vond ik een heel mooi beeld. Ik vind het fijn wanneer iemand iets zegt dat mij verrast, iets dat ikzelf nog niet had gezien. Wanneer het werk zijn eigen bestaan krijgt en ik ook kijker word.

Wenn sich der Nebel hebt - Hannelore Van Dijck
Untitled - Hannelore Van Dijck
Flags be part - Hannelore Van Dijck
VRTNU VRTNU VRTNU