Spring naar inhoud

Marlies Maes

Doctor in de Psychologie

geschreven op 04 september 2017
Marlies Maes

EENZAAMHEID IN DE ADOLESCENTIE: TYPES VAN EENZAAMHEID, METING EN EEN META-ANALYTISCH PERSPECTIEF OP GROEPSVERSCHILLEN

Ook jongeren met heel wat vrienden kunnen erg eenzaam zijn.

Marlies Maes

Marlies Maes (°1988) is als postdoctoraal onderzoeker verbonden aan de KU Leuven, waar ze onderzoek voert naar eenzaamheid bij jongeren. Ook haar doctoraatsonderzoek, waarvoor ze naar Leuven verhuisde na een master in Utrecht (Nederland), focuste op dit thema. Maes is geïntrigeerd door relaties tussen mensen en waarom dat voor sommigen lastiger is dan voor anderen.

In mijn doctoraatsonderzoek vond ik dat jongeren verschillende soorten eenzaamheid kunnen ervaren, bijvoorbeeld in relatie met hun ouders of juist in relatie met hun leeftijdsgenoten. Het is belangrijk om een onderscheid te maken tussen de verschillende soorten eenzaamheid, maar mijn onderzoek naar de verschillende instrumenten die gebruikt worden om eenzaamheid te meten, wijst uit dat die instrumenten daar nog niet voldoende geschikt voor zijn. Daarnaast vond ik dat jongens en meisjes even eenzaam zijn, wat geldt voor alle leeftijden (van kinderen tot ouderen).

Hoewel het thema eenzaamheid vandaag de dag al meer aandacht krijgt in verschillende media, is het taboe nog altijd (te) groot. Daarnaast vecht mijn doctoraat een aantal mythes aan: jongens en meisjes zijn even eenzaam en niet alleen ouderen, maar ook jongeren kunnen eenzaamheid ervaren.

Mijn werk focust op jongeren (i.p.v. ouderen), laat zien dat er meerdere soorten eenzaamheid bestaan en weerlegt taboes die nog niet eerder onderzocht werden.

Aandacht voor het thema helpt om eenzaamheid meer bespreekbaar te maken. Zeker eenzaamheid onder jongeren krijgt nog te weinig aandacht. Daarnaast vind ik het belangrijk dat er (vaker) een brug geslagen wordt tussen onderzoek en publiek, omdat er nog teveel mythes rondom het thema leven.

VRTNU VRTNU VRTNU