Spring naar inhoud

Op bezoek bij Michèle Matyn

Ontdek haar atelier in 360°

geschreven op 05 november 2016

Fotografie, beeldhouwkunst, installatie en performances, Michèle Matyn kan én doet het in haar ambitieuze expo Ademgaten die momenteel loopt in het MHK A.

Breadhead

De solotentoonstelling in het MHK A kwam er nadat Matyn werd uitgenodigd voor het Alanica Symposium in Vladikavkaz.

Hoe is het idee ontstaan voor deze tentoonstelling?

Toen curator Nav Haq mij uitnodigde voor het Alanica Symposium in Vladikavkaz kreeg ik de opdracht om in twee weken tijd een kunstwerk te maken. Daar is het idee ontstaan van een performance.

In Noord-Ossetië mocht ik op bepaalde plekken niet fotograferen. Er werd enkel mannelijke energie toegelaten, wat mijn werk uiteraard bemoeilijkte.

Ik ben blijven aandringen waardoor ik veel beeldmateriaal op zak had, dat zich ertoe leende om te exposeren.

Hoe kom je op de naam Ademgaten?

In Noord-Ossetië botste ik op een berg waar enkel mannen mochten komen. Die berg had gaten waaruit koude lucht werd geblazen. Ik heb dat kunnen vastleggen in één van mijn polaroids, Breathing Mountain.

Het leek alsof de berg plots aan het ademen was, vandaar heb ik mijn tentoonstelling ademgaten genoemd.

Breathing Mountain

Hoe ziet de wereld van Michèle Matyn eruit?

Vroeger legde ik de fascinatie van andere mensen op beeld vast. Nu werk ik vaak met geanimeerde natuur, dat alles min of meer bezield is, dat je menselijke elementen in rotsen kunt zien.

Ik creëer mijn eigen verbeeldingswereld die sommige mensen nogal akelig vinden.Tegelijkertijd kan mijn werk ook grappig zijn. Een fotografisch beeld roept bij iedereen iets anders op. Zowel nuchtere mensen als kinderen weten mijn werk te appreciëren.

Kan je een verband leggen tussen de menselijke elementen en de natuur?

Door omstandigheden kon ik geen reizen maken, waardoor ik de zonsopgang en de zonsondergang een tijdlang fotografeerde. Zo ben ik op Gloria gebotst: een enorme storthoop die mij deed denken aan de storthoop van De Freggles.

Op de gigantische vuilnisbelt lag een matras die op een neus leek. De houten balken werden ogen en oren. De natuur nam een menselijke gelaat aan. Ik ben mij daarin gaan verdiepen.

Elephant Seal

Hoe ga je te werk als je een sfeer van een bepaalde plek wil vastleggen?

Elephant Seal is zo'n voorbeeld. De polaroid werd genomen in Dartmoor in Engeland. Door het heuvelachtig landschap raak je daar heel snel de weg kwijt. De schapen hebben het landschap kaalgevreten.

Er is een stuk land waar je traag groeiende eikenbomen hebt. Ze zijn helemaal bemost, waardoor het decor een griezelige sfeer heeft. Allerlei volksverhalen zeggen dat mensen er figuren in zien.

Ik heb die plaats op camera vastgelegd. Het was koud, dus tijdens de ontwikkeling van de foto's, was er weinig contrast. Ik heb de foto's met mijn handen verwarmd zodat er wel contrast te zien was.

Op een bepaald moment zie je een wezen op de voorgrond van de foto verschijnen. Dat is gewoon de manier waarop de polaroids zich ontwikkelen.

Always leave the place better than you found it

Zit er een boodschap in jouw werken?

Always leave the place better than you found it is de enige polaroid die licht moraliseert. Ik kan mij soms verliezen in de schoonheid van een plek, maar ik ben geen activist.

De mens verbindt zich met de natuur door een steen te leggen of een stokje te steken of iets te graveren. Dat is hetgeen wat de mensheid met elkaar verbindt, en dat is ook wat ik met mijn kunst wil aantonen.

VRTNU VRTNU VRTNU