Spring naar inhoud

Tussen alle straten in Vlaanderen en Brussel die naar bekende personen genoemd zijn, vind je maar bitter weinig straten die de naam van een vrouw kregen.

Nochthans zijn er heel wat vrouwen die fantastische dingen gedaan hebben, maar die op de een of andere manier vergeten zijn. Daarom gaan Canvas en Sofie Lemaire in MEER VROUW OP STRAAT, samen met de Vlaamse steden en gemeenten, op zoek naar vrouwen uit de recente en niet zo recente geschiedenis die een plek in het straatbeeld verdienen.

De oproep van Sofie valt niet in dovemansoren. Via het formulier op de website van Canvas kwamen er intussen al honderden suggesties binnen.

Tussen de inzendingen bleken heel wat namen van vrouwen te zitten die nooit de geschiedenisboeken haalden, vaak onterecht. Het zijn stuk voor stuk vrouwen met een uniek levensverhaal, een onmiskenbare prestatie of een oeuvre dat niet vergeten mag worden.

Een greep uit de inzendingen: de eerste Belgische trambestuurster die met ‘haar’ tram door Brussel reed, de eerste Belgische postmeesteres, een archeologe die zich tijdens het interbellum wist te bewijzen tussen allemaal mannen, een vrouw van wie de verzetsdaden tijdens de Tweede Wereldoorlog nooit opgetekend werden … Er leven in Vlaanderen nog veel familieverhalen, waar de vrouwen in kwestie nooit erkenning voor kregen.

Er staan nog heel wat bijzondere vrouwen op de wachtlijst voor een eigen plek in ‘hun’ stad, die we met #meervrouwopstraat vurig blijven verdedigen.

En tot slot: de inzending die we het vaakst binnenkregen, was ‘mijn moeder’. Welke Vlaamse stad gaat voor de eerste ‘mijnmoeder-straat’ ?

VRTNU VRTNU VRTNU