Spring naar inhoud
tot 20 augustus op vrt nu

Marlène Dietrich, Le Crépuscule d’un Ange

Bekijk Marlène Dietrich, Le Crépuscule d’un Ange op

In 1992 overleed Marlène Dietrich. Deze documentaire geeft een nieuwe kijk op deze mythische actrice uit de 20e eeuw.

Marlène Dietrich was een van de laatste grote Hollywoodsterren. Een dominante diva die er als eerste in slaagde, nog voor Clarke Gable en John Wayne, een percentage te krijgen op de winst van haar films. De eerste ster ook die haar dochter toonde aan de wereld, terwijl een diva geen kinderen hoorde te hebben. Ze durfde zelfs ingaan tegen Hitler, die haar vroeg terug naar Duitsland te komen, als toonbeeld van de Duitse vrouw. Ze zei niet alleen ‘Nein’ tegen de Führer, ze vervoegde zelfs het Amerikaanse leger. De enige periode in haar leven dat ze haar valse wimpers aflegde en met beide voeten in de realiteit stond.

Op de dag van haar dood hing heel Cannes vol met affiches van Marlène Dietrich.
Der Blaue Engel

Dietrich speelde in 'Lilli Marleen', 'Shanghai Express', 'Blonde Venus' en 'The Devil Is a Woman'. Maar haar debuut als filmactrice maakte ze in de ‘Der Blaue Engel’ van regisseur Josef von Stenberg. Als lichtkunstenaar wist hij haar schoonheid boven te halen en creëerde hij zorgvuldig een imago waaraan ze haar leven lang zou vasthouden. Zo krampachtig dat ze de laatste 15 jaar van haar leven niet meer buitenkwam, bang dat mensen haar zouden zien als de oude vrouw die ze geworden was. Contact had ze enkel nog met een handvol vrienden en familieleden. Ze overleed in haar appartement in Parijs, in 1992. Op dat moment hing heel Cannes vol met affiches van Dietrich. Het filmfestival had net dat jaar haar portret gekozen als affichebeeld.

Deze film gaat dieper in op haar verlangens, haar verliezen, haar grootsheid en haar gebreken.

Dietrich maakte haar debuut in 'Der Blaue Engel'
Dietrich zei 'Nein' tegen Hitler en ging in het Amerikaanse leger.
Op aanraden van Frank Sinatra ging Marlène Dietrich op tournee met de nummers uit haar films. Zo startte ze een succesvolle tweede carrière.
VRTNU VRTNU VRTNU