Spring naar inhoud

De internationale pers over #parisattacks

We'll always have Paris

geschreven op 18 november 2015
Bilal Hadfi, een twintiger uit Neder-Over-Heembeek. Blies zichzelf op bij het Stade de France op 13 november '15.

Bij een tragedie hoort een koor. Verschillende stemmen die de gebeurtenissen belichten vanuit verschillende perspectieven. Wij maakten voor u een selectie van artikels uit de internationale pers. Artikels die verhelderen, duiden, verklaren, en oplossingen suggereren.

Nahfeez Ahmed is een bekroond onderzoekjournalist, die o.m. schrijft voor The Guardian en Le Monde Diplomatique. Als u geen tijd hebt om veel te lezen, dan weet u meer dan genoeg (meer dan u wil weten) na het lezen van deze twee artikels.

In het eerste "Islamic State is the Cancer of Modern Capitalism" retraceert hij hoe Islamitische Staat is kunnen uitstaan als gevolg van de perfide geopolitieke spelletjes die het Westen, samen met bondgenoten als Saudi-Arabië, Qatar, Jordanië en Turkije, al decennialang speelt in het Midden-Oosten.

In Afghanistan, in Bosnië, in Kosovo, in Libië, in Syrië, in Turkije - overal heeft "het Westen" islamitische extremisten gefinancierd, getraind en versterkt, met als ultiem doel de aanvoer van fossiele brandstoffen en daarmee haar eigen positie veiligstellen.

onderzoeksjournalist Nahfeez Ahmed

Even after 9/11 and 7/7, US and British addiction to cheap fossil fuels to sustain global capitalist expansion led us to deepen our alliance with extremists.

Belangrijke bondgenoten van de door het Westen geleide coalitie tegen IS doen dat naar alle waarschijnlijkheid ook vandaag nog : "Key members of our anti-IS coalition are bombing IS from the air while sponsoring them behind the scenes - with the knowledge of the Pentagon."

Het tweede artikel "ISIS wants to destroy the grey zone. Here's how we defend it" is geschreven na de aanslagen in Parijs. Nahfeez doet in het kort de uitgebreidere analyse van het eerste artikel nog eens over, maar komt ook met antwoorden op de vraag : "Wat nu?". Alles wat we na 09/11 in de zogenaamde "War on Terror" hebben gedaan heeft averechts gewerkt, stelt hij onomwonden.

In dezelfde periode dat 5 triljoen dollar naar de "War on Terror" ging, is het aantal terroristische aanslagen gestegen met 6500 %.

Wat er volgens hem nu moet gebeuren, is hetvolgende :

  1. Our alliances with terror-sponsoring dictatorships across the Muslim world must end. All the talk of making difficult decisions is meaningless if we would rather sacrifice civil liberties instead of sacrificing profit-oriented investments in brutal autocracies like Saudi Arabia, which have exploited western dependence on its oil resources to export Islamist extremism around the world.

  2. In Syria, efforts to find a political resolution to the conflict must ramp up. So far, neither the US nor Russia, driven by their own narrow geopolitical concerns, have done very much to destroy ISIS strongholds. The gung-ho entry of Russia into the conflict has only served to unify the most extreme jihadists and vindicate ISIS’s victim-bating claim to be a ‘David’ fighting the ‘Goliath’ of a homogenous “kafir” (infidel) crusader-axis. Every military escalation has been followed by a further escalation, because ISIS itself was incubated in the militarized nightmare of occupied Iraq and Assad-bombed Syria.

  3. Relatedly, all military support to all actors in the Syria conflict must end. Western powers can pressurise their Gulf and Turkish state allies to end support to rebel groups, which is now so out of control that there is no longer any prospect of preventing such support from being diverted to ISIS; while Russia and Iran can withdraw their aid to Assad’s bankrupt regime. If Russia and France genuinely wish to avoid further blowback against their own citizens, they would throw their weight behind such measures with a view to force regional actors to come to the negotiating table.

  4. The imperative now for citizens around the world is to work together to safeguard what ISIS calls the "grey zone"– the arena of co-existence where people of all faith and none remain unified on the simple principles of our common humanity. Despite the protestations of extremists, the reality is that the vast majority of secular humanists and religious believers accept and embrace this heritage of mutual acceptance.But safeguarding the "grey zone" means more than bandying about the word ‘solidarity’ – it means enacting citizen-solidarity by firmly rejecting efforts by both ISIS and the far-right to exploit terrorism as a way to transform our societies into militarized police-states where dissent is demonized, the Other is feared, and mutual paranoia is the name of the game.

Edge.org is een internetplatform van intellectuelen en denkers, die zich samen buigen over de grote vragen.

Zij ontvingen afgelopen zaterdag een email van de Engelse schrijver Ian McEwan, met de vraag die te delen op het platform om een gedachtenwisseling op gang te brengen. Mc Ewan, die een maand in Parijs verblijft, zat afgelopen vrijdag te dineren in het zesde arrondissement, in hetzelfde type etablissement dat even verderop, in het elfde, door islamisten met kalachnikov's onder vuur genomen werd. Hij analyseert niet, hij beschrijft, hij is triest, en beseft dat het toeval is dat hij nog leeft : "With our Pouilly Fume and filets d’hareng, we were as good a target as any."

Ian Mc Ewan

In de reacties op zijn post, komen anderen wel met analyses en duiding. Eén van de interessantste bijdragen is van antropoloog Scott Attran van het CNRS, bekend van zijn veldonderzoek naar terrorisme. Hij wijst erop dat ISIS met de aanslagen in Parijs zijn doel heeft bereikt : de reactie die we nu te zien krijgen hier (backlash tegen moslimmigranten, verhoging van Westerse militaire inmenging in het Midden-Oosten) is precies wat ISIS wil. Die paar honderd doden zijn maar het middel. De sleutelstrategie van ISIS is namelijk het aanwakkeren en stimuleren van chaos. Attran citeert ten bewijze van die stelling uit een manifest van de terreurgroep : Idharat at-Tawahoush ("the management of chaos/savagery) waarin ze haar tactiek uiteenzet.

ISIS wil polariseren, het wil de "grijze zone" vernietigen, je bent of voor hén of je heult mee met de Westerse infidels (zelfde redenering als Bush). ISIS afdoen met woorden als "terrorisme" of "extremisme" is onderschatten waar het hier werkelijk om gaat. ISIS neemt gebieden in waar de chaos regeert en is die chaos er niet, dan probeert ze die te creëren, zoals nu, in Europa, met de aanslagen.

ISIS exploiteert de duivelse wisselwerking tussen de opkomst van de radicale Islam en de revival van etnisch-nationalistische bewegingen - een wisselwerking die de middenklasse, de hoeksteen van onze democratie en stabiliteit, ondermijnt op een manier die je kan vergelijken met wat er in de jaren 20 en 30 gebeurd is in Europese democratieën waar communisten en fascisten vechtend over straat rolden.

Een ander perspectief biedt de evolutionaire psycholoog John Tooby Hoe moeten we mensen begrijpen die vreugde scheppen in het afslachten van onschuldige slachtoffers? Tooby bekijkt de situatie vanuit de drie soorten rationaliteit die mensen kunnen hanteren : de rationaliteit van samenwerkers (in onze wereld sinds lang de regel, we streven in de regel naar win-win situaties), de rationaliteit van onderworpenen (voor wie het te "duur" is om zich te verzetten), en de rationaliteit van roofdieren (die streven naar een ik-win-jij-verliest-uitkomst).

In het Westen zijn we al zolang samenwerkers, dat we paf staan wanneer iemand volgens andere principes opereert : "People raised in cultures that are predominantly organized around cooperative rationality cannot imagine any other rationality: So when people use violence it must be that they are driven to it by desperation or searing injustice, and they will stop when given justice. No one, we think, could possibly prefer war. (They must be poor, because why would a wealthy, well-educated Muslim doctor or engineer or billionaire fight?)"

it must be that they are driven to it by desperation or searing injustice, and they will stop when given justice. No one, we think, could possibly prefer war.

Tooby stelt dat samenwerkers zoals wij zwak staan wanneer we geconfronteerd worden met predators: omdat het in onze wereld niet loont om agressief te zijn, zijn die eigenschappen naar de achtergrond verdwenen, en hebben we zelfs neiging onszelf als zwak in te schatten, wanneer we geconfronteerd worden met serieuze bedreigingen. Dan schakelen we makkelijk over naar de rationaliteit van de onderworpene: "Laten we ze niet provoceren, dan gebeurt er niks". Of dat zo is is nog maar de vraag, zegt Tooby . "Predatory rationalists see concessions as evidence that extortion is working, and should be intensified."

Antropoloog Scot Attran (zie ook hoger) en doctoraalstudent Nafees Hamid zijn twee terrorismeonderzoekers wiens research ook het nodige veldwerk impliceerde. Ze brengen vooral slecht nieuws. Het volledige artikel vindt u hier.

Om te beginnen doen we precies waar ISIS op rekende met zijn aanslagen (moslims wantrouwen, vluchtelingen wantrouwen of weren, meer militaire inmenging in het Midden-Oosten) en geven we ze zo alles in handen om sterker te worden. We maken onszelf iets wijs als we ISIS voor een zootje middeleeuws ongeregeld met krankzinnige ideeën houden, het is een te duchten organisatie met een doel, een strategie, én middelen - ze zijn gewiekst, en ze slagen erin jongen mensen van overal ter wereld aan te trekken.

Ook in Frankrijk, thuis van één van de grootste moslimgemeenschappen in Europa. Attran en Hamid zetten een hoop verontrustende cijfers op een rijtje ( er zijn 11400 radicale islamisten geïdentificeerd in Franrijk. Eén individu de klok rond in de gaten houden vergt 10 tot 20 veiligheidsagenten. Frankrijk heeft er 650). Ze gaan dieper in op de redenen die jonge mensen zelf in interviews met hen aanhaalden als motivatie om zich bij IS aan te sluiten (ook bij de jonge mensen die dat niet doen, is er overigens verbazingwekkend veel begrip en steun voor IS. Eén op vier Franse jongeren tussen 18 en 24 denkt positief over IS).

Attran en Hamid benadrukken ook dat meer jobs, of een betere opleiding de aantrekkingskracht van het Kalifaat niet noodzakelijk zullen verminderen - dat is een misvatting, zo zou o.a. blijken uit een nog ongepubliceerd rapport van de Wereldbank. Getrouwde mensen, geschoolde mensen, ze blijken allemaal vatbaar voor de retoriek van het Kalifaat. Wie zijn leven wil opofferen voor een Hoger Doel, hou je niet tegen met een bedrijfswagen. En waar Westerse afradingscampagnes generiek zijn en via de massamedia gevoerd worden , weet IS hoe ze jongeren moet "groomen" : met eindeloos veel individuele aandacht worden nieuwe rekruten geduldig klaargestoomd.

Het Westen staat kortom voor een uitdaging van formaat. Zelfs al zouden we ze ginds militair kunnen verslaan, wat zeer twijfelachtig is, "ISIS' message could still captivate many in coming generations. Until we recognize the passions this message is capable of stirring up among disaffected youth around the world, we risk strengthening them and contributing to the chaos that ISIS cherishes. "

Abdelhamid Abaaoud, geboren in Molenbeek, in een gezin van middenstanders, nog op college in Ukkel gezeten. Zou het meesterbrein zijn achter de #parisattacks

Het is een bewuste strategie is van ISIS om het wantrouwen tegenover de stroom van vluchtelingen en de eigen moslimbevolking aan te wakkeren. Dat is de teneur van een heel aantal artikels/video's.

The Washington Post ( "The Islamic State wants you to hate refugees") ontleedt de gedachtengang daarachter (polarisering is winst) en wijst er op dat de mensen die hier pas aankomen niet het grootste veiligheidsprobleem waren totnogtoe ("the problem is not so much coming from over there but from those who are already here"). Het artikel gaat ook in op het Syrische paspoort dat gevonden is in Parijs nabij de aanslagen (wellicht fake, en wellicht net achtergelaten om de gemoederen op te hitsen - wie neemt zijn paspoort mee naar een zelfmoordaanslag?). ISIS zag met lede ogen aan hoe vluchtelingen verwelkomd werden door het Westen, getuige daarvan een aantal berichten van IS, die geciteerd worden in het artikel. Conclusie : "It's worth remembering that making that welcome worse, may be exactly what Islamic State wants"

Jean-Pierre Filiu, professor Geschiedenis van het Midden-Oosten gaat in dit interview nog een stapje verder : het doel van ISIS is het uitlokken van een burgeroorlog in Frankrijk. Het is geen vergelding voor wat Frankrijk volgens hen heeft misdaan, het is een aanval op wat Frankrijk is. De Franse interventie in Syrië was totnogtoe inefficient , de inspanningen ginder verhogen is in de val van ISIS trappen.

Dit artikel beschrijft de propaganda die ISIS (in zijn eigen glossy DABIQ) voert om kandidaat- vluchtelingen af te schrikken en hen te overhalen de rangen van het Kalifaat te versterken. "Refugees emigrating to these places are committing a major sin, since they have an Islamic land to which they can go: "Therefore, it should be known that voluntarily leaving D?rul-Isl?m for d?rul-kufr is a dangerous major sin, as it is a passage towards kufr and a gate towards one's children and grandchildren abandoning Islam for Christianity, atheism, or liberalism. If one's children and grandchildren don’t fall into kufr, they are under the constant threat of fornication, sodomy, drugs, and alcohol.

Darul-kufr, dat zijn de landen waar ongelovigen of infidels wonen.

Foto bij een artikel uit de ISIS glossy DABIQ, waarin moslims gewaarschuwd worden om niet te emigreren naar het Westen

Tenslotte, voor wie het een maand geleden zou gemist hebben : "De exodus en ons geweten", het stuk van hoogleraar Paul Scheffer over hoe omgaan met de vluchtelingencrisis, blijft lezenswaard. Scheffer stelt belangrijke vragen, en doet niet aan makkelijke antwoorden. Ook hier, stelt hij, is het zaak mensen niet te gemakzuchtig in twee partijen te verdelen (die "voor" en die "tegen") maar af te wegen op welke manier we de zorg voor de eigen bevolking binnen de grenzen kunnen combineren met de zorg voor slachtoffers van geweld buiten de grenzen. "De keuze is duidelijk: onbegrensde opvang tegen de prijs van tweedeling en conflict of begrensde opvang met een waarborg van burgerschap en sociale samenhang. Ik zou kiezen voor dat laatste, ook omdat ik denk dat het afschrikkingsbeleid van de regering niet gaat werken."

Geen nieuw artikel, dit, maar nog altijd actueel. In maart publiceerde The Atlantic een (very) long read van Graeme Wood waarin die probeert uit te leggen wat the method is achter the madness van ISIS, en waarom het zo moeilijk is voor ons Westerlingen om hen te begrijpen. "Centuries have passed since the wars of religion ceased in Europe, and since men stopped dying in large numbers because of arcane theological disputes. Hence, perhaps, the incredulity and denial with which Westerners have greeted news of the theology and practices of the Islamic State. Many refuse to believe that this group is as devout as it claims to be, or as backward-looking or apocalyptic as its actions and statements suggest."

De volgelingen van Islamitische Staat zijn millenaristen, zoals we die in vroeger tijden in Europa ook hadden : ze verwachten dat, zoals voorspeld, een finale confrontatie zal plaatsvinden tussen "de legers van Rome"(dat zijn wij) en de legers van Islam, in Dabiq, een plaatsje in het Noorden van Syrië, dichtbij Aleppo, waarna het aftellen tot de Apocalyps of het Einde der Tijden kan beginnen.

Een pagina uit het propagandamagazine DABIQ. Het wordt vertaald in vijf talen. Op deze pagina meer info over de nakende Apocalyps.

In een artikel uit The Nation "What i discovered from interviewing ISIS prisoners" vertelt Lydia Davis over de motieven van (Iraakse) ISIS recruten die ze, in de gevangenis, kon interviewen. Dat deed ze in opdracht van Artisresearch, een onderzoeksorganisatie die werkt rond conflictbeheersing. Haar conclusie is dat (wat de mensen die zij sprak betreft) het allemaal niet zo veel te maken had met Islamverzen, shariawetten of de droom van een nieuw Kalifaat. “The Americans came,” he said. “They took away Saddam, but they also took away our security. I didn’t like Saddam, we were starving then, but at least we didn’t have war. When you came here, the civil war started.”

Onder de Hollywoodiaans aandoende titel "Confessions of an ISIS spy"" publiceert The Daily Beast een interview (in afleveringen, dit is het eerste deel) met iemand uit Syrië die zegt een ex-ISIS lid te zijn - inmiddels is hij een "afvallige", een deserteur. De journalist legt omstandig uit waarom hij het verhaal van de man, die hij Abu Khaled noemt, besloot te geloven (in het begin hield hij nog rekening met de mogelijkheid dat hij zelf in de val werd gelokt).

Khaled schetst een beeld van hoe het er achter de schermen bij ISIS aan toe gaat, en legt uit dat, sinds de influx aan buitenlandse rekruten na een paar nederlagen fel zakte, ISIS beter is gaan nadenken over hoe ze de buitenlanders best kan inzetten. "We had like 3,000 foreign fighters who arrived every day to join ISIS. I mean, every day. And now we don’t have even like 50 or 60.” This sudden shortfall has led to a careful rethinking by ISIS high command of how inhabitants outside of Syria and Iraq can best serve the cause. “The most important thing,” Abu Khaled said, “is that they are trying to make sleeper cells all over the world.” The ISIS leadership has “asked people to stay in their countries and fight there, kill citizens, blow up buildings, whatever they can do. You don’t have to come.

Afgelopen dagen bewezen nog eens de kracht (for better or worse) van social media. De actie #PortesOuvertes was hartverwarmend, net als de #OccupyTerrasse beweging van mensen die ISIS een neus zetten door uitgebreid te gaan aperitieven op Parijse terrasjes.

Social media werden ook gebruikt door de terroristen om te vieren (#parisisburning). Sommige mensen tweetten impulsief meteen na de gebeurtenissen en maakten daarbij uitschuivers die hen nog lang zullen achtervolgen.

Wat vooral bijblijft is hoe snel via social media valse geruchten en informatie verspreid kunnen worden - een gevaarlijk gegeven (nuttig voor terroristen die uit zijn op het zaaien van chaos), omdat in oververhitte tijden elk bericht - ook een fake - al snel (tegen)reacties uitlokt, wat de spiraal van geweld alleen maar versterkt.

Gelukkig zijn er nog bakens als Le Monde. In een artikel zetten zij tien valse berichten en geruchten die de ronde deden na de aanslagen van afgelopen vrijdag op een rijtje. Nee, de "Jungle" van Calais is niet in brand gestoken, nee de aanslagen zijn niet beraamd met Playstation 4, nee, er waren gen fusillades aan bij de haltes Halles, Belleville en République - enzovoort, enzoverder.

De franse website van RT brengt een interview met Molenbekenaar en vredesactivist Bahar Kimyongür. Hij wijst erop dat men de radicalisering in Molenbeek jarenlang heeft laten woekeren, eerst uit onverschilligheid, later vanuit de redenering dat het wel handig was dat extremisten naar Syrië trokken: "Et bien tant mieux, en plus ils vont combattre Assad qui est notre ennemi principal. Laissons donc notre ennemi intérieur et extérieur s'entre-dévorer et on aura la paix."

Bezorgde ouders van jongeren die radicaliseerden, vingen bot als ze met hun zorgen naar de politie stapten (« S’ils veulent faire le djihad, et bien qu’ils y aillent et qu’ils y restent »)

Alleen had men er blijkbaar niet aan gedacht dat veel van deze strijders ook zouden terugkeren. Of nooit zouden vertrekken, maar hier in het Westen de rangen van IS versterken. Zeven tot tienduizend homegrown eurodjihadisten zouden er inmiddels zijn (1 op 1000 Belgische moslims strijdt voor IS beweert Kimyongür). Potentiële aanslagplegers die zonder problemen vrij kunnen rondreizen.

Molenbekenaar en vredesactivist Bahar Kimyongür

De forse taal van Charles Michel maakt weinig indruk op Kimyongür:

"Quoi que dise aujourd’hui le gouvernement belge, cela va braquer la population qui se sent visée et stigmatisée. Il faudrait que l’initiative vienne des citoyens, des parents, des associations de quartier. Il faut dire que beaucoup de musulmans de Molenbeek sont terrorisés par le poids que peuvent avoir certains prédictateurs, que j’appelle les snipers idéologiques. Comme les tireurs d’élites, ils peuvent être isolés mais paralyser des kilomètres carrés autour d'eux. Il faut mener un travail qui soit unitaire, mais les initiatives citoyennes doivent venir de la base et non du sommet, au risque de créer plus de tensions et d’encourager la posture victimaire des jeunes qui se radicalisent.

La responsabilité incombe avant tout aux parents je pense. Je suis tombé sur des familles qui pensaient que la religion sauverait leur enfant de la délinquance, qui ne voient pas qu’ils passent en fait très souvent d’une forme de délinquance à une autre. De plus, on ne peut pas tout ramener aux conditions sociales, il y a des gens qui viennent des mêmes quartiers et qui réussissent très bien, je crois qu’il faut en tenir compte et investir dans l’éducation, et favoriser la mixité afin de sortir Molenbeek du ghetto qu’il est devenu. Un ghetto, ce n’est jamais bon pour le vivre-ensemble, et l’apprentissage de l’altérité.

Il faut bâtir des ponts entre les communautés afin que ces jeunes puissent échapper au discours de Daesh, qui malheureusement se banalise dans ces quartiers.Il y a aujourd’hui le feu au lac et il y a urgence à sauver les cerveaux de nos enfants de ces monstres. Je dis «nos enfants», car c’est un quartier que je connais bien, et les jeunes qui partent sont des personnes que l’on a déjà pu saluer et qui n’étaient pas forcément méchants au départ."

Ook The New Yorker wijdt een stuk aan ** "The Belgian Connection"**. Correspondent Ben Taub trok naar Molenbeek en Vilvoorde en noteerde reacties van betrokkenen.

Een marrokaanse vrouw vertelde hem dat ze met haar familie verhuisd was uit Vilvoorde "because she was afraid that, as a Shia Muslim among mostly Sunnis, she might be attacked, even though her eldest son had died as a suicide bomber for Jabhat al-Nusra. Her younger son had been threatened on the street in Vilvoorde, after he posed as a willing recruit to jihad as part of a documentary film exposing the town’s ties to the Syrian war. “The first thing [recruiters] teach our children is to lie to us,” the mother told me. “To lie, and to hide everything from their parents. For me, that’s not religion.”)

Hij stelt vast dat het erg moeilijk is om teruggekeerde Syriestrijders aan te pakken via juridische weg : "The five thousand Europeans who left for the Syrian jihad, close to a thousand have quietly returned. The overwhelming majority have faced no charges, because the kinds of digital traces that count as intelligence—a Facebook post, a selfie posed with guns or an ISIS flag—may not qualify as evidence in European courts. Last December, the E.U. counter-terrorism coördinator wrote a memo saying that there had been “around ten convictions” of European fighters with citizenship or residency. “The judicial response,” he added, “does not reflect the scale of the problem.”

"Dit heeft niets met de islam te maken"

"Het is allemaal de schuld van George W. Bush"

"Hypocriet om massaal te rouwen over Parijs, terwijl in Syrië en Jemen al jaren hetzelfde gebeurt"

Koen Haegens schrijft in een artikel in Vrij Nederland (Parijs : zoeken naar een antwoord) dat we 't niet langer zullen redden met dit soort relativeringen en dooddoeners, die zowel na Charlie Hebdo als na Parijs overal weerklonken.

"De dreiging van de radicale islam is here to stay. Daarmee zijn ook de autoritaire leiders die zich opwerpen als haar voornaamste tegenstander verzekerd van populariteit: denk aan Poetin, denk in eigen land aan Wilders.

Het democratische geluid zit klem tussen deze twee kampen. Tussen de jihadisten die alles wat met vrijheid en gelijkheid te maken heeft haten. En de rechtspopulisten die, om de ‘islamo-fascisten’ te bestrijden, de vrijheid en openheid net zo goed om zeep willen helpen. In zo’n benarde situatie red je het niet met relativeringen. Ook niet met een afgezwakte versie van het programma van Wilders, zoals veel middenpartijen doen. Daar is een eigen, progressief geluid voor nodig. Compromisloos tegenover het islamisme, maar zonder democratische verworvenheden op te geven."

Haegens haalt de Koerden aan als voorbeeld : "Ingeklemd tussen het islamisme en dictator Assad trachten zij samen met andere bevolkingsgroepen een democratisch, anticipatoir alternatief op te bouwen." Zouden we hen niet beter aan hen wapens helpen, in plaats van de schurkenstaten die nu door ons (NL) bevoorraad worden? Maar dat kan niet, want Turkije en Saoudi-Arabië zijn onze bondgenoten ("Met zo'n vrienden heb je geen vijanden nodig").

Binnen Nederland moet er niet zozeer meer geld gaan naar staatsveiligheid ("In elk geval niet zolang de veiligheidsdienst nog tijd heeft om achter veganisten en asiel-activisten aan te gaan"), maar naar het sociale werk, de wijkagenten, de scholen ("Helaas is de afgelopen jaren uitgerekend op die uiterst effectieve antiterrorisme-aanpak schaamteloos bezuinigd"). "Het zijn stuk voor stuk maatregelen die alles te maken hebben met de enige relativerende open deur die na de aanslagen in Parijs klonk die wél hout snijdt. Dat wij – atheïst, christen, jood, moslim – ons niet tegen elkaar moeten laten uitspelen. Dat we in alle paniek niet onze vrijheid moeten opgeven. Dat we ons niet moeten overgeven aan oorlogsretoriek en autoritaire schijnoplossingen. Omdat dát nou juist precies is wat de islamisten willen bereiken. Laten we ze dat terreurdoel nooit gunnen."

VRTNU VRTNU VRTNU