Spring naar inhoud

Sofie Ruysschaert over hersenkoraal

Ode Aan Wat Verdwijnt

geschreven op 12 februari 2019

Snorkelen in de bedreigde onderwaterjungle

Vorig jaar in november kon ik als vertegenwoordiger van WWF in de Belgische delegatie deelnemen aan de tweejaarlijkse conferentie van het internationale Biodiversiteitsverdrag. Zonder klagen ruilde ik toen de Belgische koude temperaturen in voor het mediterrane klimaat van de Egyptische Rode Zee.

Bij mijn aankomst bekroop me weliswaar een dubbel gevoel: overal zag ik grote kustressorts, waar milieubewustzijn ver te zoeken lijkt; zou hier de toekomst van het internationale biodiversiteitsbeleid besproken worden? Ik ontmoette vermoeide onderhandelaars van overal ter wereld, die zochten naar een vrij moment om al snorkelend de rijke biodiverse onderwaterwereld van de Rode Zee te ontdekken, op slechts een paar kilometer van het conferentiecentrum. Ik besloot hun voorbeeld te volgen. Als bioloog was ik heel benieuwd om van dichtbij kennis te maken met deze kleurrijke onderwaterjungle, die toch één van de belangrijkste toeristische troeven is van dit gebied.

Met hun sferische vorm en gegroefd oppervlak hebben ze hun naam duidelijk niet gestolen. Elk koraal is in feite een kolonie van duizenden poliepjes

Mijn verwachtingen werden volop ingelost: gewapend met duikbril en snorkel kreeg ik een indrukwekkend schouwspel van koralen en vissen in allerlei vormen en kleurschakeringen te zien. Daarbij trok vooral het hersenkoraal mijn aandacht. Met hun sferische vorm en gegroefd oppervlak hebben ze hun naam duidelijk niet gestolen. Elk koraal is in feite een kolonie van duizenden poliepjes (ook ‘bloemendiertjes’ genoemd) met algen en een harde kalkwand. Samen bouwen ze al eeuwenlang koraalriffen. Hersenkoralen kunnen tot 900 jaar oud worden met een diameter tot bijna 2 meter. Ze komen overal ter wereld voor in ondiepe, warme kustwateren.

Drie vierde van de koraalriffen wordt bedreigd, voornamelijk omwille van verzuring en opwarming van de oceaan door klimaatsverandering

Dit maakt ze extra kwetsbaar: drie vierde van de koraalriffen wordt bedreigd, voornamelijk omwille van verzuring en opwarming van de oceaan door klimaatsverandering. Het koraal gaat hierdoor verbleken en uiteindelijk afsterven. Daarbovenop is ook ongebreidelde kustontwikkeling, zoals aan de Rode Zee, nefast voor koraalriffen. Terwijl ik na mijn onderwatertrip terug plaatsnam in de conferentiezaal, besefte ik des te meer hoe belangrijk het is om biodiversiteit en klimaat als twee zijden van eenzelfde munt te zien.

We zullen het hersenkoraal niet kunnen redden als we de klimaatsopwarming niet aanpakken, en omgekeerd. De beleidsmakers op deze conferentie bleken gaandeweg toch tot hetzelfde besef te komen, maar er is nog een lange weg te gaan.

Sofie Ruysschaert is bioloog en wildlife policy officer bij het WWF, de wereldwijde organisatie voor de bescherming van de natuur.

VRTNU VRTNU VRTNU