Spring naar inhoud

Robi Damelin blijft verzoenen

© Joris Vermost / VRT
geschreven op 22 december 2014

Stel: je zoon wordt vermoord. Neergeschoten, door een sluipschutter. Zou jij de hand reiken aan de moordenaar? Robi Damelin wel.

door de Vranckx-redactie

3 maart 2002. Een Palestijnse sluipschutter doodt David, Robi’s zoon, terwijl hij als soldaat bij het Israëlische leger een checkpoint bewaakt in de Westelijke Jordaanoever. Hij is dan 28.

Tot dan toe had Robi een PR-bureau dat goed draaide en deed ze aan marketing; ze mocht onder meer National Geographic en het History Channel onder haar klanten rekenen. En ze deed veel liefdadigheidswerk: voor kinderen, voor dieren, en samenlevingsprojecten met Israëlische en Palestijnse burgers.** “Ik was niet zozeer politiek bewogen, eerder sociaal”**, zegt ze daarover. Maar de dood van haar zoon veranderde alles.

Ze trok naar India, in de hoop dat ze het verdriet kon afschudden. En ze keerde terug. Yitzhak Frankenthal, de stichter van de Parents Circle, zette uiteindelijk Robi’s leven opnieuw op de rails.

Frankenthal vertelde haar over zijn vereniging van 600 families die familieleden zijn verloren in het Israëlisch-Palestijnse conflict. “In plaats van ideologieën tegen elkaar uit te spelen en pijn met geweld te beantwoorden, willen we elkaar zo goed mogelijk begrijpen. (…) Je moet het gelijk niet aan je kant willen hebben, wel je eerlijkheid”, vertelt ze aan Jan De Cock voor zijn boek Hotel Pardon. Of nog, tegen The Guardian: “Eerst en vooral moeten we het lijden aan beide kanten erkennen. Als je pro-Israël bent of pro-Palestina, help je ons niet vooruit. Dan voel je je enkel goed over jezelf.”

Een jaar na de dood van haar zoon, sluit Robi haar zaak en gaat ze voor de Parent’s Circle werken als woordvoerder. Sindsdien reist ze de wereld rond om te pleiten voor verdraagzaamheid en verzoening.

Maar dan, opnieuw een jaar later, wordt haar leven opnieuw door elkaar gegooid. De moordenaar van haar zoon is opgepakt. En Robi wordt geconfronteerd met zichzelf: zal ze de waarden die ze al haar hele leven lang verkondigt, trouw kunnen blijven? Ze neemt een besluit.

Tweeënhalf jaar later krijgt Robi eindelijk antwoord, maar het is niet het antwoord waarop ze gehoopt had: de briefschrijver slaat haar uitgestoken hand af, publiceert op zijn beurt zijn brief op verschillende fora en benadrukt nog eens dat voor hem de dood van David gerechtvaardigd was.

Voor Robi is het een louterende ervaring: ze trekt naar Zuid-Afrika, om er te leren over hoe de Zuid-Afrikanen tot verzoening proberen te komen, vijftien jaar na de Apartheid. Daaruit hoopt ze lessen te kunnen trekken voor het conflict in haar thuisland. Ze maakt er zelfs een documentaire over: One day after peace.

En nu? Robi blijft actief in de Parents Circle… en ze blijft proberen om de moordenaar van haar zoon te kunnen ontmoeten.

VRTNU VRTNU VRTNU