Spring naar inhoud

Theatermaker Stef Aerts kiest cultuur

geschreven op 10 maart 2016
Stef Aerts

In de rubriek Keuzes, keuzes, keuzes maakt een kunstliefhebber in hart en nieren een hoogstpersoonlijke selectie uit het actuele cultuuraanbod. Deze week stelt acteur en theatermaker Stef Aerts zijn selectie voor.

Nu de wervelwind rond de première van Belgica, waarin Stef Aerts de hoofdrol vertolkt, een beetje is gaan liggen, heeft de acteur tijd om op adem te komen. Maar niet zo heel lang. Er moeten nog dossiers worden geschreven voor de komende producties van FC Bergman, het gezelschap waarvan ook Joé Agemans, Bart Hollanders, Matteo Simoni, Thomas Verstraeten en Marie Vinck deel uitmaken. En vanaf volgende week moet er ook nog gerepeteerd worden voor de herneming van ‘Van Den Vos’ in Luxemburg, in het Duits. “We hebben dat stuk drie jaar geleden gemaakt. Met heel veel acteurs en muzikanten en met dat extreme decor. Nu moet dat op korte tijd helemaal terug op poten gezet worden maar ik kijk er heel hard naar uit want ik was heel trots op die productie en wil iedereen graag terug zien.”

EXPO: Rinus Van De Velde - Donogoo Tonka

Hij is alomtegenwoordig dezer dagen, dus reclame heeft hij eigenlijk niet nodig. Ik wil hem hier toch vermelden omdat Rinus Van De Velde een kunstenaar is met wie ik me erg verbonden voel. Zijn werk heeft iets heel theatraals en een hele grote link met wat we met FC Bergman doen. Zoals die werelden die hij bouwt waarin hij tevergeefs een personage probeert te zijn en waarin hij probeert te verdwijnen. Ik ga dus zeker kijken in het SMAK, ook omdat Maarten Wagemans en Joé Agemans (FC Bergman), die mee aan de decors van Rinus bouwden, twee goede vrienden van me zijn.

De expo Donogoo Tonka van Rinus Van De Velde is tm 5 juni te zien in het SMAK

Rinus Van De Velde tijdens de opbouw in het SMAK

FILM: Anomalisa - Charlie Kaufman

Door de afgelopen drukte, heb ik nog geen tijd gehad om deze stop-motion film te gaan kijken. Ik ben een heel grote fan van Charlie Kaufman (oa. Eternal Sunshine of the Spotless Mind, Being John Malkovich). Zijn vorige film ‘Synecdoche, New York’ is een onwaarschijnlijk prachtige, onderschatte film. In deze nieuwe Anomalisa wordt een van de hoofdrollen ingesproken door de Britse acteur David Thewlis van wie ik grote fan ben sinds ik hem bezig zag in ‘Naked’. Charlie Kaufman en Thewlis samen, dat gaat sowieso fantastisch zijn.

In de zalen sinds 2 maart

TEATER: De Welwillenden – Toneelhuis

Ik ben erg benieuwd naar wat Guy Cassiers met dit -naar het schijnt fantastische- boek heeft gedaan. Ik ben met FC Bergman verbonden aan het Toneelhuis waar hij artistiek leider is. Het voelt dus een beetje als gaan kijken naar nonkel Guy. Zijn theater is net als dat van ons heel vormelijk en esthetisch, maar toch ook heel anders. De stukken van Guy zijn statisch, die van ons heel erg kinetisch. De hoofdrol in ‘De Welwillenden’ wordt gespeeld door een van de meest indrukwekkende theateracteurs van de lage landen: Hans Kesting. Het woord ‘theaterbeest’ is voor hem uitgevonden. Het gaat ongelooflijk de moeite zijn om die kolos, letterlijk en figuurlijk, op scène te zien staan als ex-nazi. Ik heb zelf in twee producties met Hans Kesting samengespeeld en ik kan mijn bewondering voor hem niet genoeg uitdrukken.

Tot 19 maart in het Toneelhuis, nadien op tournee oa. in Gent, Brussel en Amsterdam

DANS: Dimitris Papaioannou - Still Life

Ik ken Dimitris Papaioannou helemaal niet maar toen ik het programmaboekje van deSingel in de brievenbus kreeg, viel mijn oog meteen op hem. Waarom? Omdat ik de laatste tijd veel met dans heb, eigenlijk meer dan met theater. En ik lees dat het stuk een imposante scenografie heeft, daar ben ik vanuit mijn werk met FC Bergman heel gevoelig voor. Dimitris Papaioannou blijkt uit de beeldende kunst en stripwereld te komen, twee takken waar ik toevallig ook veel mee heb. En tenslotte zag ik dat dit een productie is van het Onassis Cultural Centre uit Athene. Dat centrum heeft ons vorig jaar uitgenodigd met onze voorstelling 300 el x 50 el x 30 el. Dat was een heel bijzondere ervaring. In Griekenland zit je natuurlijk met die onwaarschijnlijke crisis, die ook erg voelbaar was. Ik had in het begin best wel schroom om daar te gaan spelen want op tournee gaan in het buitenland is altijd een kostelijke onderneming. Te midden van die crisis blijft dat Onassis Cultural Centre een onaantastbaar bastion van oud geld dat onze productie zo maar kon laten overvliegen. Eens we er waren werd ons wel duidelijk dat dat centrum het gewoon belangrijk vindt dat de blik van de Grieken open blijft voor dingen van buitenaf, zodat ze niet helemaal geïsoleerd geraken van de rest van Europa. Het Griekse publiek beaamde die filosofie ook achteraf. Zo heb ik sympathie opgevat voor dat huis en weet ik dat ze zorgvuldig zijn in hun keuzes. Dat maakt dat ik deze voorstelling heel graag wil gaan kijken.

Van 18 tm 20 maart in deSingel

FILM: Belgica - Felix Van Groeningen

Dit is een beetje valsspelen omdat ik zelf in deze film speel, maar Belgica leeft natuurlijk wel heel hard nu. De première in Gent, en het bijbehorende feestje in de Charlatan, dat was één roes, net als de film zelf. Eerst heb je al die vertoningen waar je dag moet gaan zeggen tegen het publiek om dan vervolgens twee uur rond te hangen en niets te doen. Je bent natuurlijk zenuwachtig want je wilt weten wat de mensen ervan vinden. Ook al heb je die film een jaar geleden gedraaid en ben je daar eigenlijk al lang klaar mee, er blijft een soort onrust zolang die niet in première is gegaan in eigen land en je vrienden en familie hem nog niet gezien hebben. Ik ben blij dat ik me nu terug rustig op FC Bergman kan concentreren.

In de zalen sinds 2 maart

VRTNU VRTNU VRTNU