Spring naar inhoud

Schrijver Maarten Inghels kiest cultuur

geschreven op 14 september 2015
Maarten Inghels

In de rubriek Keuzes, keuzes, keuzes maakt elke week een kunstliefhebber in hart en nieren een hoogstpersoonlijke selectie uit het actuele cultuuraanbod. Deze week stelt dichter Maarten Inghels zijn selectie aan je voor.

Maarten Inghels is dichter en de man achter 'De eenzame uitvaart' waarbij dichters eenzaam gestorvenen begeleiden naar hun laatste rustplaats. Op 14 september verschijnt zijn nieuwe dichtbundel 'Nieuwe rituelen' bij De Bezige Bij.

Expo: Mijn vlakke land – Over fotografie en landschap in het FOMU

Ik heb de afgelopen maanden aan een nieuwe dichtbundel gewerkt. Inspiratie vond ik bij foto’s en schilderijen van landschappen. De cover van mijn bundel is een berglandschap, door Jan Fabre bewerkt met bic. Toen ik ‘Mijn Vlakke Land’ ging bezoeken in het FOMU, was dat even schrikken. Er waren enorm veel overeenkomsten met de bundel waaraan ik de afgelopen maanden had gewerkt. En veel van de beelden die ik had verzameld, hadden daar perfect kunnen hangen. Eén van de grote thema’s uit mijn boek is de onzichtbaarheid, het verdwijnen. Dat vond ik terug bij verschillende van die kunstenaars. Toevallig had het Fotomuseum mij, en drie andere schrijvers, al een tijdje voordien gevraagd een rondleiding te geven aan een publiek. Zo stond ik daar onlangs teksten, van mezelf en van anderen, voor te lezen tussen de foto’s. Ik denk dat ik mijn dichtbundel daar gewoon moet verkopen. (lacht)

Beeld uit expo 'Mijn vlakke land'

Muziek: (From) Sleep - Max Richter

Ik was heel benieuwd naar deze nieuwe plaat van Max Richter omdat hij me helemaal van mijn sokken heeft geblazen met zijn vorige, ‘Recomposed: Vivaldi’. Daarop heeft hij de vier seizoenen van Vivaldi op een geniale manier heruitgevonden. Die plaat was ook zijn doorbraak bij het grote publiek, denk ik. (From) Sleep is nog maar net verschenen, ik heb ze vanochtend even vaag beluisterd via iTunes. Toegegeven, je gemoed moet er wel naar staan, het kan al snel een droefgeestige en ijle bedoening worden. In januari komt Richter naar Parijs. Ik ga niet vaak naar concerten maar daar zou ik wel graag bij zijn. Ik denk dat het een bijzondere, theatrale avond kan worden.

Max Richter - Sleep

Film: Le Tout Nouveau Testament - Jaco Van Dormael

Ik ben al langer fan van Jaco Van Dormael. Zijn nieuwe film zit strak in elkaar en Benoît Poelvoorde zet een geniale performance neer. De rol van Poelvoorde, hij speelt God, is heel scherp en agressief. Wat mij wel irriteerde, al kan het aan het late uur gelegen hebben, was het Amélie Poulain-achtig toontje dat de kop opsteekt wanneer zijn dochter haar verhaal doet. Al bood dat misschien wel een goed tegenwicht voor de grofgebekte Poelvoorde. Uiteindelijk vond ik het een heel goede film. Ik wil hem zeker nog een tweede keer gaan kijken. Bekijk de trailer.

Le Tout Nouveau Testament

Boek: Thomas Bernhard - Vorst

Ik heb dit jaar geen enkel nieuw boek gelezen, enkel werk van dode schrijvers of boeken die stof stonden te verzamelen in mijn boekenkasten. Zoals Thomas Bernhards (1931-1989) debuut ‘Vorst’. Toen ik er eindelijk in begon, bleek dat echt een revelatie. Als ik een schrijver goed vind, dan wil ik er meteen alles van hebben. Dus ben ik ook alles van Bernhard beginnen verzamelen, online en bij antiquariaten. Niet simpel want zijn werk is nogal gegeerd en niet meer in druk. Bernhard schreef nochtans geen vrolijke boeken. Eenzaamheid en isolement waren enkele van zijn thema’s. Bernhard zelf was een agressieve auteur die, net als zijn personages, op een gesloten manier in het leven stond. In zijn boek 'De kalkfabriek' zit ook zo'n schuimbekkende Benoît Poelvoorde. Het is niet toevallig dat deze keuze aansluit bij mijn vorige. Door met een thema bezig te zijn, kom je vanzelf weer andere dingen tegen die over hetzelfde gaan. Nu is dat thema aanwezig zijn en anderzijds het onzichtbaar worden en verdwijnen. Daar heb ik de afgelopen tijd veel over gelezen en geschreven.

Thomas Bernhard

Boek: Sylvain Tesson - Zes maanden in de Syberische wouden

Eigenlijk had ik eerst ‘In Stilte’gekozen van Jan-Hendrik Bakker. Dat boek verscheen eerder dit jaar. Het gaat over kluizenaarschap, over de filosofie van de afzondering. Heel actueel in tijden van technostress. Dat fenomeen intrigeert me, net zoals die stiltebox die de Bond Zonder Naam neerzet op muziekfestivals. Voor wanneer het even te veel wordt. Gek idee. Ga dan niet naar een festival, ik doe dat ook niet. Bakker verwijst oa. naar het boek ‘Zes maanden in de Syberische wouden’ van Sylvain Tesson. Dat is al een ouder boek maar als ik echt mag kiezen, vind ik dat een nog betere boekentip. Tesson woonde zes maanden aan een Syberisch meer. Hij nam kisten vol boeken en wodka mee. Hij slaagde erin helemaal te verdwijnen. Laat dat het thema zijn van ons gesprek: de kunst van het verdwijnen. Ik heb mezelf het afgelopen jaar opgesloten om aan mijn bundel te werken. Ook dat was totale afzondering. Een heel contrast met nu: het boek is af, je komt buiten, je maakt lawaai. Je wordt weer zichtbaar.

Sylvain Tesson aan het Bajkalmeer in Siberië

Volg Maarten Inghels op Facebook en Twitter.

VRTNU VRTNU VRTNU