Spring naar inhoud

Actrice Alice Reijs kiest cultuur

geschreven op 11 januari 2016

In de rubriek Keuzes, keuzes, keuzes maakt een kunstliefhebber in hart en nieren een hoogstpersoonlijke selectie uit het actuele cultuuraanbod. Deze week stelt actrice Alice Reijs haar selectie voor.

Gisteren stond Alice Reijs in de tweede aflevering van ‘Den Elfde van den Elfde’. Daarin speelt ze de schoondochter van de regerende prins carnaval (Jan Decleir). Alice schreef de reeks samen met echtgenoot Tom Van Dyck. “Op een keer reden we door mijn geboortestreek. Het was carnaval, het dorp was helemaal versierd maar verder lagen de straten er uitgestorven bij," vertelt Alice. "Het voelde als stilte voor de storm. Stilte voor drie dagen zonder wetten en normen. Drie dagen dat mensen even iemand anders kunnen zijn. Ik vond dat een heel mooi, surrealistisch beeld en ben daar meteen een verhaal rond gaan bedenken. Omdat ik geen zin had om het in mijn eentje af te werken, heb ik het vervolgens een tijd in de kast gelegd. Toen Tom klaar was met ‘Met man en macht’ is hij mijn verhaal beginnen lezen. Hij zag er wel iets in en dus besloten we er samen aan te werken. We hebben enkel mijn beste verhaallijnen meegenomen en zijn met een schone lei begonnen. Dat ging heel goed, we liggen qua stijl en smaak dicht bij elkaar en konden heel eerlijk zijn. Veel mensen zijn verbaasd dat je dat kan en wil, met je echtgenoot schrijven. Maar we zijn elkaars beste vrienden, dan hoop je toch zoveel mogelijk samen te kunnen doen en werken is daar een deel van."

Den Elfde van den Elfde is momenteel te zien op één.

De keuzes van Alice Reijs:

THEATER: Desperado – Bart Meuleman/Toneelhuis

Desperado is een van de beste theaterstukken die ik het afgelopen jaar heb gezien. Het wordt nu op verschillende plekken hernomen. Een absolute aanrader! Bart Meuleman maakt sowieso topvoorstellingen. Op het toneel zie je vier mannen in cowboykostuum op een barkruk zitten. Het is een heel sober decor maar de kostuums zijn zo juist gekozen. Ze brengen hun weekend door in een Vlaams cowboydorp en zitten daar te lullen, te ouwehoeren over vrouwen, werk, het leven. Ik heb echt in mijn broek gedaan van het lachen! Het lijkt dan wel nergens over te gaan maar eigenlijk gaat het over het onvermogen van die mannen om hun leven vorm te geven. Door dat onvermogen worden die zelfingenomen mannetjes zulke losers. Ik houd heel erg van theater dat zichzelf relativeert. En dat doet ‘Desperado’ helemaal.

 Johan Van Assche, Kevin Janssens, Tom Dewispelaere en Marc Van Eeghem in Desperado

BOEK: Niccolò Ammaniti - Anna

Ammaniti is een Italiaanse schrijver die deel uitmaakt van de jonge kannibalen, een schrijversgroep van relatief jonge Italiaanse auteurs. Ik heb al zijn boeken gelezen. Zoals Italianen zijn, zo schrijft hij. Met veel en grote emoties. Zijn boeken zijn telkens opnieuw een rollercoaster. Het ene moment zit je in een marginale setting, het volgende in een klein Italiaans dorpje waar allerlei geheimen rondwaren. Je hebt medelijden maar ook ontzag en begrip voor zijn personages die vaak klootzakken zijn. Ammaniti schrijft conventieloos, absurdistisch, grof en gewelddadig. Een aantal van zijn boeken zijn verfilmd en dat begrijp ik helemaal. Ik verslind zijn boeken keer op keer en vind het dan zo jammer wanneer ze uit zijn. Ik kijk nu dus enorm uit naar zijn nieuwe boek 'Anna. De vertaling verschijnt half januari.

Niccolò Ammaniti. "Zoals Italianen zijn, zo schrijft hij."

MUZIEK: ZAZ - Vorst Nationaal

lk spreek geen woord Frans dus meezingen lukt niet, maar ik ben gefascineerd door de prachtige, hese stem van ZAZ. Ik heb haar muziek leren kennen toen ik accordeonmuziek zocht voor de voorstelling 'Ans en Wilma' (die maakte Alice in 2012 met Ariane van Vliet, nvdr.). Ik vind die zigeuner- en jazzinvloeden in haar muziek zo mooi. Ze heeft een heel eigen klank en straalt een grote authenticiteit uit. Toen ik haar ontdekte, was ze helemaal niet bekend maar volgens mij is ze ondertussen een van de best verkopende internationale artiesten. Het is altijd zo jammer dat wanneer artiesten groot worden, ze alleen nog maar in grote zalen spelen. Binnenkort staat ze in Vorst Nationaal maar ik wil haar veel liever in een klein zaaltje zien, in een akoestische set, waar ik vanop de eerste rij kan kijken naar hoe ze vol overgave staat te zingen.

THEATER: Onze Koen- Theater Malpertuis

Alleen al die titel ‘Onze Koen’ staat als een huis. Het is een stuk van theatermaker Peter De Graef die nu ook meespeelt in ‘Den elfde van den elfde’. (in de rol van huisdokter Pol Driesen, nvdr.). Ik heb nu voor het eerst met hem gewerkt en dat is zo’n gepassioneerde en geëngageerde man. Een intelligent acteur ook, heel fijn om mee te werken. En ook Lucas Van den Eynde en Tania Van der Sanden zijn toppers met wie ik nog heb gespeeld in ‘Kleine Tony’ van De Kempvader. Die twee zijn zo aardig, daar moet je sowieso naartoe. 'Onze Koen' wordt omschreven als 'een liefdesgeschiedenis, haarscherp getekend in al haar fases en stadia. Even hilarisch als herkenbaar. En het verhaal van ouders die kinderen opvoeden. Maar op grond waarvan?' Een goeie vraag en Peter kennende legt hij zeker de vinger op de wonde. Dat kan enorm hilarisch worden.

Peter De Graef (m) met Lucas Van den Eynde en Tania Van der Sanden

MUZIEK: Stromae - Racine Carrée Live (DVD)

Stromae is fantastisch maar ook weer jammer dat hij altijd in grote zalen staat. Ik wil zijn expressie van dichtbij zien wanneer hij zingt. Het is zo’n mooie figuur om naar te kijken, een mooie man en stijlicoon. Dat hij op zo’n korte tijd de wereld heeft kunnen veroveren door zichzelf te zijn en door te maken wat hij wil, is heel bijzonder. Ik versta dus geen Frans maar brul net zo hard mee hoor. Mijn kinderen zijn ook fan. Dat zijn bijna pubers dus ik krijg ze niet meer zo gemakkelijk ergens mee naartoe maar over Stromae zouden ze niet twijfelen.

Het concert op de dvd 'Racine Carrée Live' is ook te bekijken op de website van Stromae.

Het is zo’n mooie figuur om naar te kijken, een mooie man en stijlicoon.
VRTNU VRTNU VRTNU