Spring naar inhoud

Filmmaker Benny Vandendriessche kiest cultuur

geschreven op 19 oktober 2015

In de rubriek Keuzes, keuzes, keuzes maakt elke week een kunstliefhebber in hart en nieren een hoogstpersoonlijke selectie uit het actuele cultuuraanbod. Deze week stelt filmmaker Benny Vandendriessche zijn selectie aan je voor.

Benny Vandendriessche maakte in 2013 zijn eerste fictiefilm 'Drift'. Nu heeft hij een documentaire klaar. 'Bobbejaan' ging in wereldpremière op het Film Fest Gent.

FILM: Film Fest Gent

Ik ken het Filmfestival van Gent al heel lang. Ik ben zelf van Gent en 'Drift', mijn eerste film, is er twee jaar geleden in Belgische première gegaan. Nu krijgt 'Bobbejaan' er zijn wereldpremière. Het is een eenvoudig, ontroerend maar ook eigenzinnig portret van Bobbejaan Schoepen dat ik samen met zijn zoon Tom heb gemaakt. Een mix van heel oud archief met persoonlijke, intrigerende beelden die Tom zelf heeft gedraaid tijdens de laatste jaren van zijn vader. Ik vind filmfestivals als dat van Gent heel belangrijk. Ze zijn een vrijplaats voor films die je anders niet snel te zien krijgt. En voor makers is het zo belangrijk om hun film te kunnen tonen.

'Bobbejaan' gaat op 20 oktober in wereldpremière op het Film Fest Gent.

BOEK: Hotel Rozenstok - Christophe Vekeman

Van Vekeman heb ik enkel het boek ‘Een borrel met Barry’ gelezen. Dat vond ik fantastisch. Aan 'Hotel Rozenstok' moet ik dus nog beginnen. Ik ben geïntrigeerd door Christophe, een megacoole gast. Ik heb hem persoonlijk leren kennen tijdens het schrijven van het scenario van Drift. Ik heb toen mijn stoute schoenen aangetrokken en ben bij hem langsgegaan omdat ik meer wou weten over zijn schrijfproces. Ik had een vrij complexe uitleg van hem verwacht maar het kwam erop neer dat hij gewoon begint te schrijven. Dat wil ik met film ook kunnen, loslaten en in een flow zitten. Dingen die op voorhand helemaal vastliggen, interesseren me niet. Ik hoop dat ik met het lezen van dit boek weer een stapje dichter kom bij die manier van werken. Ik heb Christophe vorig jaar nog eens gezien op een diner bij vrienden. Hij is een notoir sigarenroker en had voor de andere mannen ook een sigaar meegebracht. Ik ben nog nooit zo misselijk geweest. (lacht)

Christophe Vekeman op bezoek bij de collega's van Bar du Matin (Radio1)

PERFORMANCE: Deceptive bodies – Dolores Bouckaert en Charlotte Vanden Eynde

Charlotte en Dolores - mijn levenspartner trouwens - kennen elkaar al heel lang. Het zijn twee compleet verschillende vrouwen, ook fysiek. Charlotte studeerde af aan P.A.R.T.S. Dolly is actrice/beeldend kunstenaar. Ze hebben samen een hele mooie performance gemaakt, geïnspireerd op beelden van hysterische vrouwen uit de collectie van het museum Dr. Guislain. De voorstelling is radicaal in zijn eenvoud. De stilte bezwerend. Ik vind het heel bijzonder dat ze dit gedurfd hebben. Mensen komen echt ontroerd buiten.

Beeld uit 'Deceptive Bodies'

EXPO: Exodus – Nicolas Provost

Ik vind Nicolas Provost een heel goede videokunstenaar. 'The Invader' ( De eerste langspeelfilm van Provost uit 2012, nvdr. ) is de beste Vlaamse film die ik ooit heb gezien. Op deze solotentoonstelling staan twee werken. Beneden vind je een spiegelopstelling waar je in kan gaan staan. De beelden die daarin geprojecteerd worden, creëren een soort infini. Ze worden verdubbeld zoals Provost dat ook deed in zijn werk 'Papillon d’amour'. Om de glasplaat van die installatie te beschermen, moet je overschoenen aandoen, waardoor het allemaal nog futuristischer wordt. Toen ik afgelopen weekend op de expo was, stond er een bezoeker in de installatie die wel honderden foto’s van zichzelf aan het maken was met zijn telefoon. Dat werkte ongelooflijk op mijn zenuwen maar eigenlijk paste die narcistische man perfect bij dat post-apocalystische, duistere toekomstbeeld dat Provost schetst in zijn werk.

MUZIEK: Soundtrack Alléluia - Vincent Cahay

'Alléluia' van Fabrice Du Welz heb ik onlangs ontdekt. Het is een van de beste Belgische films. Hij heeft hem op 16 mm gedraaid en zit heel dicht op de personages. Het is echt een trip. Jammer dat de film hier niet meer vertoond is. De soundtrack is ongelooflijk mooie, groteske, ironische horrormuziek van een zekere Vincent Cahay. Ik heb hem onmiddellijk op plaat gekocht. Deze soundtrack bewijst dat je niet veel melodieën nodig hebt. Ik denk dat elk nummer hier een variatie is op hetzelfde thema.

Beeld uit Alléluia
VRTNU VRTNU VRTNU