Spring naar inhoud

Actrice Sara De Roo kiest cultuur

geschreven op 04 maart 2016

In de rubriek Keuzes, keuzes, keuzes maakt een kunstliefhebber in hart en nieren een hoogstpersoonlijke selectie uit het actuele cultuuraanbod. Deze week stelt actrice Sara De Roo haar selectie voor.

Momenteel is Sara De Roo te zien in 'wat/nu', een nieuwe productie van STAN, het theatercollectief rond Sara en collega's Jolente De Keersmaeker, Damiaan De Schrijver en Frank Vercruyssen. De voorstelling is gebaseerd op 'Slaap, kindje, slaap’ van Jon Fosse en ‘Een stuk plastiek’ van Marius Von Mayenburg.

Sara De Roo: "We zijn vorige week in première gegaan en naar goede gewoonte hebben we daar niet voor gerepeteerd. Die eerste avond was dus weer heel spannend. De tekst is een mengeling van heel geestige, snedige dialogen en confronterende maatschappijkritiek. We zijn er heel blij mee. We werken als collectief al meer dan 25 jaar samen maar hebben onderweg ook veel andere mensen ontmoet. Dat maakt dat we niet zo vaak exclusief met z'n vieren op de scène staan. Het was ook tien jaar geleden dat we met ons vier iets hebben gecreëerd. We vonden het een noodzaak om elkaar nog eens tegen te komen rond de repetitietafel. Doorheen de jaren zijn we natuurlijk allemaal veranderd en in een bepaalde richting geëvolueerd. Soms lopen die richtingen een beetje uit elkaar maar er is een ongelofelijk diep vertrouwen tussen ons."

Een van die mensen die Sara onderweg tegenkwam, is schrijver Fikry El Azzouzi. Hij schrijft momenteel de monoloog 'Alleen' voor haar. "Ik heb heel interessante, vervullende gesprekken met Fikry. We hebben allebei de behoefte om de brug over te steken. De brug tussen de autochtoon en de allochtoon. Al is Fikry eigenlijk ook gewoon een Vlaamse schrijver. Misschien komen we er dus achter dat we het daar helemaal niet over moeten hebben en wordt het een liefdesverhaal."

 STAN:  Jolente De Keersmaeker, Damiaan De Schrijver, Sara De Roo en Frank Vercruyssen

EXPO: Riddle of the burial grounds - Extra City

Extra City is een kunsthal in Antwerpen, gevestigd in een oude wasserij. Het werk dat daar getoond wordt, fascineert me. Het nodigt je uit om anders te kijken naar kunst en naar de wereld. Soms is dat moeilijk. Ik heb daar ook al gestaan en gedacht: “Wat moet ik hier nu mee?” En toch, ik hou ervan uitgedaagd te worden. Ik hou van dingen die ik niet meteen begrijp en niet kan plaatsen.

Onlangs liep er de expo ‘The Image Generator’, over het raakvlak tussen beeldende kunst en performance. Die expo heb ik toen gemist en dat is jammer want 'Een stuk plastiek' gaat daar ook deels over. Binnenkort wil ik er naar 'The riddle of the burial grounds' gaan kijken, over de gevolgen van radioactiviteit op het landschap.

The riddle of the burial grounds loopt van 26 maart tm 17 juni 2016

Kunsthal Extra City in een oude wasserij in Berchem

THEATER: 20 nachten - CC Luchtbal

Mijn collega Jolente De Keersmaeker kwam met een flyer van deze voorstelling aanzetten. De Irakese regisseur Hassan Khayoon, die uit het Nationaal Theater van Bagdad komt en ook al in de Monty heeft gestaan, regisseert. Het stuk wordt gespeeld door leerlingen van de school Elisabeth uit de Antwerpse wijk Luchtbal. Er zitten kinderen van veertig nationaliteiten en de opbrengst is voor Vluchtelingenwerk Vlaanderen. Zowel Jolente als ik gaan heel graag naar toneelvoorstellingen met onze kinderen, zeker als ze door kinderen zelf gespeeld worden.

Ik vind deze voorstelling belangrijk omdat wij ons afvragen hoe we kunnen bijdragen aan de opvang van vluchtelingen. Hoe we kunnen bijdragen aan een ander discours over vluchtelingen dan het gangbare. Wat onze positie is in deze ‘eerste’ wereld met al zijn perversiteiten. Uit die voortdurende zoektocht komt ook de titel van onze nieuwe voorstelling 'wat/nu'. Ik denk dat toneel daarin een heel cruciale rol te spelen heeft. Dat klinkt misschien heel activistisch maar daar schaam ik me niet voor. Als we met ons theater erin slagen het wereldbeeld van één persoon te verbreden, dan is het de moeite waard geweest.

Op vrijdag 18 maart in CC Luchtbal

20 nachten

THEATER: A broadcast/looping pieces - Tim Etchells

Ik heb deze voorstelling al twee keer gezien. Het is een monoloog van en door Tim Etchells, gebaseerd op de notities en briefjes die hij doorheen de jaren verzamelde. Zo krijg je een ongelooflijke inkijk in zijn artistieke keuken. Tim heeft een hele poëtische manier om je geweten aan te wakkeren. Hij combineert alledaagse, op het eerste gezicht banale, observaties met grote filosofisch gedachten. Maar hij doet dat altijd op mensenmaat. Door het hyperpersoonlijke en het kwetsbare wordt het universeel. Waarom dit een performance is, eerder dan theater? Het ligt op het raakvlak van beide omdat de tekst die hij voorleest, niet vastligt. De dramaturgie en de spanningsboog worden op het moment zelf bepaald.

Wij hebben met STAN ooit in Quizoola! gestaan, een voorstelling van Forced Entertainment, het gezelschap van Tim. Forced Entertainment maakt vaak ‘durational performances’ en deze duurde zo’n zes uur. De performance was gebouwd rond vragen en antwoorden. Forced Entertainment speelt heel direct en gaat vormelijk voorbij aan theaterregels en -wetten.

Op woensdag 9 maart in deSingel

FESTIVAL: Amazigh festival - De Roma

Op dit festival komen de Berberse identiteitsvorming en de Vlaamse ontvoogding aan bod. Rachida Lamrabet en Bruno Dewever gaan er in debat. Beide onderwerpen interesseren me, zeker als ze naast elkaar worden gelegd. Ik kom uit een Vlaams nest én ik juich elk initiatief toe dat verder gaat dan samen muntthee drinken. Dat laatste vind ik essentieel, ik ben ervan overtuigd dat dat een verschil kan maken. Het probleem is dat dat verschil niet meetbaar is. Als steunend lid van de Roma ben ik ook een grote fan van dat huis. Dat dat helemaal op vrijwilligers draait, is geweldig. Al is dat dubbel. Ik zie in het Toneelhuis ook steeds meer vrijwilligers opduiken. Het is natuurlijk niet de bedoeling dat de overheid alles aan hen gaat overlaten.

Op vrijdag 4 maart in De Roma

LEZING: Changing gears - Het Bos

Op zondag 6 maart komt de Nederlandse kunstenaar Jonas Staal ( hij organiseerde eerder al ‘A new world summit’ waarop hij vertegenwoordigers van als terroristisch bestempelde en stateloze politieke organisaties uitnodigde, nvdr.) een lezing geven in Het Bos. Ook The Center For Political Beauty -wat een mooie naam- en Benjamin Verdonck zullen er zijn. Ik zou daar heel graag naartoe gaan, maar speel die dag een matinee in Brussel.

Ik heb vaak discussies met mijn collega’s over de mate waarin een kunstenaar zich politiek moet uitspreken. Ik denk niet dat ikzelf zozeer de behoefte heb om dat te doen, ik weet ook niet of mijn mening ertoe doet. Het is een voortdurende zoektocht naar hoe ik daarmee moet omgaan, naar de positie van de toneelspeler.

Op zondag 6 maart in Het Bos

VRTNU VRTNU VRTNU