Spring naar inhoud

Immaculate

geschreven op 29 juni 2018

Immaculate

Met Immaculate heb ik een klik omdat zij zich net als ik een beetje een buitenstaander voelt in Gulu. Geboren in het zuidelijke deel van Oeganda, neemt Immaculate de 40 ha landbouwgrond in het noorden en een tweede, nog grotere boerderij van ChildVoice, voor haar rekening.

door Charlotte Nietvelt

Immaculate is een inspirerende en ondernemende vrouw. De ellenlange 'about' sectie op haar Facebookprofiel spreekt boekdelen. Door haar levenservaring en vele reizen heeft ze een uitgesproken mening ontwikkeld over de Oegandezen.

Immaculate

In de ban van oranje en Obama

Na haar Bachelor in Tuinbouw, kreeg Immaculate onmiddellijk een job aangeboden bij een Nederlands tulpenbedrijf. Het was voor haar kiezen tussen verder studeren en geld uitgeven of werken en geld verdienen. Aangezien ze betaalde voor de studies van haar jongere zus en broer, was de keuze snel gemaakt. Uiteindelijk werkte ze zeven jaar in de tulpen en reisde ze zelfs af naar Nederland. In 2014 belandde ze in Washington voor en bijkomende opleiding supporterde ze samen met andere 'Young African Leaders' voor de eerste zwarte president. Tijdens deze zes weken in de VS ondervond ze dat het niet altijd gemakkelijk is om ver van huis te zijn. Toch bleef de reiskriebel aanwezig, want vorig jaar meldde ze zich aan voor een uitwisselingsprogramma Rural Studies met de universiteit van Gent. België kent ze verder nog van de voetbal - haar tweede grote liefde naast werken op het veld. Helaas kreeg ze van de universiteit nooit een antwoord op haar e-mail. Wel kreeg ze een job bij ChildVoice en omdat ze graag iets wilde terugdoen voor haar land en geld wilde verdienen voor haar familie, nam ze de uitdaging aan.

Tevergeefs streven naar verandering

Er zijn veel verschillen tussen het noorden en het zuiden van het land. Het noorden is tijdens het droogseizoen van december tot en met februari echt héét. Er is dan weinig landbouwactiviteit, maar Immaculate ontdekte mensen een voorraad aanleggen tijdens het natte seizoen om de groenten te drogen. Iets wat ze in haar streek niet doen. Verder struggelt ze met de andere eetgewoonten en belooft ze een keer porridge voor me te maken, "Veel lekkerder dan de porridge van hier". Ook de eenzijdige voeding baart haar zorgen. Een slecht voedingspatroon is namelijk de grootste doodsoorzaak in Oeganda, maar voor irrigatie en differentiatie is ChildVoice, laat staan (Noord-)Oeganda nog niet klaar. De mensen zijn heel wantrouwig tegenover buitenstaanders. Na een twintigjarige oorlog is dat ook niet erg verwonderlijk. De tijden zijn nu relatief goed, maar de vorige generatie heeft geleden onder de gruwelen van geweld en honger. Ingrijpende veranderingen vinden maar moeilijk ingang.

Dream big?

Er is ook een verschil in mentaliteit. In het noorden is het makkelijk overleven. Je kan als het ware een zaadje in de aarde laten vallen en het zal groeien, zeker in het regenseizoen. Het land krijgt niet voor niets de bijnaam 'The Pearl of Africa'. De oogsten zijn voldoende groot om iedereen te voeden. Mensen gaat echter niet snel meer planten om meer inkomsten te krijgen. Mensen zijn tevreden met hun hut en verlangen niet naar een groter huis of meer luxe. Weinigen zijn ambitieus. Dit gebrek aan ambitie zie ik terugkomen in het ChildVoice Lukome Centre en heeft me meer dan eens doen nadenken over het lesaanbod, zoals tailoring, waarbij studentes dagen besteden aan kleren maken. Zaken die een machine misschien op vijf minuten maakt. Veranderingen zie ik inderdaad nog niet zo snel gebeuren.

Twee werelden

Hoewel er momenteel vrede is in Oeganda, is er nog steeds veel criminaliteit. Het is onveilig om je zomaar te verplaatsen in het donker. Ik hoorde dat er in de hoofdstad Kampala geregeld mensen ontvoerd worden en dat men er niet voor terugdeinst om te moorden bij daglicht wanneer er geld mee gemoeid is. Immaculate loopt 's avonds niet graag in Gulu rond. "Ze kloppen je op je hoofd met een stuk metaal en nemen alles af." Ze blijft liever in het Lukome Centre waar het rustig is, maar ze reist ook graag naar Kampala, waar de disco's dag en nacht open zijn, de mensen altijd onderweg en de markten kleurrijk en vol leven. Onlangs reisde ze naar Kampala voor een trouwfeest. Ze mocht er bruidsmeisje zijn en toont me trots foto's van de trouw. Ik herken haar bijna niet met haar ingewikkelde kapsel en kleurrijke jurk. Voor mij blijft ze de slimme boerin met regenbotten en strooien hoed.

VRTNU VRTNU VRTNU