Spring naar inhoud

Wouter Cajot

geschreven op 01 november 2015

Elke week geeft Canvas dit hoekje van z'n website uit handen aan een gastblogger. Deze week: Wouter Cajot.

Wouter is de man achter de onafhankelijke boekhandel 't Stad Leest in Antwerpen. Met 't Stad Leest schrijft hij zelfs zo'n succesverhaal, dat hij ondertussen deel uitmaakt van het boekenpanel in De Wereld Draait Door.

Deze week lees je hier alles wat Wouter doet, door hemzelf neergepend.

Laatste dag van een week waarin ik meer deed dan in een maand. De vermoeidheid begint nu echt extreem te worden. Ik weet de code van mijn telefoon niet meer en neem thuis op met "Boekhandel Stad Leest, goedemiddag". Dat is de grens.

Sofie ging daar vorig jaar over. Toen ging het licht bij haar uit. We hebben met elkaar afgesproken dat ze op tijd remt en een versnelling lager gaat. Ze blijft na het opstarten van de beurs dan ook thuis en slaapt de hele middag.

Ik ben 's middags in onze winkels. We zijn alle zondagen open. Vandaag is extra druk omdat het koopzondag is in Antwerpen. Het is fijn om nog eens hier achter de toonbank te staan. Dat is ondertussen ook al weer een week geleden.

Nadat ik mee de beurs ben gaan afsluiten ga ik naar huis. Na het eten val ik in de zetel in slaap. Ik ben er even klaar mee met al die boeken.

Vandaag was de eerste publieksdag van de Boekenbeurs. Het was erg rustig. Buiten scheen de zon. Voor vele mensen was de keuze dus snel gemaakt. Binnen begon het gemor. Stress. Waar is iedereen? In het bos of op een terras. Dat zou ik ook doen. Gisteren zei Sofie dat ik te cynisch begin te worden. Daar moet ik voor oppassen, ik weet dat. Daarom ga ik hier dus niet verder op ingaan. Dus beste collega standhouders hierbij een warme oproep. Stop het gezeur, ze komen heus wel al die boekenvrienden. Het is nog 11 dagen.

's Middags zijn we met de hond gaan wandelen tijdens een oververwacht vrij moment. Dat vind ik zo geweldig. Sofie en ik hebben best een druk leven. Normaal zijn we twee dagen vrij per week maar dat lukt in deze periode gewoon niet. Deze gestolen momentjes zijn dan veel waard. Even de ramen openzetten. De ruis eruit en even bijpraten terwijl de hond zijn ding doet.

Het bos is prachtig. Ook hier is het rustig, beste standhouders.

Dan naar de winkels. Heerlijke zaterdagdrukte. Even bijpraten met ons team tussen de bedrijven door. Zij runnen de boel prima. Dat zorgt ervoor dat we naast de winkels ook nog andere zaken kunnen door zoals bijvoorbeeld de Boekenbeurs of DWDD.

In de late namiddag haast ik me terug naar de Boekenbeurs om mee af te sluiten. Alles moet weer netjes liggen en de kassa’s moeten gemaakt worden.

Vandaag was Matthijs van Nieuwkerk (presentator DWDD) ook op de Boekenbeurs om over zijn boek Aznavour te komen praten. Gisteren kreeg ik de vraag of ik zin had om 's avonds mee te gaan eten. Met alle plezier!

Samen met zijn uitgever Floor en manager Julia zitten we in de Bourla. Ik ging ervan uit dat er nog gasten zouden aanschuiven. Maar dat gebeurt niet. Gezellig met vier in een rustig hoekje van het restaurant. Dat hebben ze waarschijnlijk zo geregeld. Het eten was prima en de gesprekken fijn. Eigenlijk is het de eerste keer dat we langer dan 3 minuten met elkaar praten. Normaal staan er ook camera's bij als ik bij Matthijs aan tafel zit. Vanavond dus niet. We sluiten af met een vuiligheidje. Zo noemt Matthijs het glaasje cognac dat hij bij de koffie bestelt. We nippen met vier van hetzelfde glas. Dat is geen Hollandse zuinigheid maar een teken van wederzijds respect. Zo voelt het toch.

Twee uur voor de opening waren we klaar. Hard werk van een topteam. Ik was niet altijd even vriendelijk deze week, sorry daarvoor. Maar wat ben ik trots!

Vanavond gaat de Boekenbeurs open voor vips en genodigden. Deze exclusieve avond staat met stip in vele agenda’s. Je geraakt er enkel binnen op uitnodiging van de standhouders. Relaties zijn dus belangrijk als je erbij wil zijn. Je kan ook altijd een boek schrijven, dan krijg je ook een uitnodiging.

Het is een avond van netwerken en van ons kent ons. Van kijken en gezien worden. Er valt ook heel wat te eten en te drinken. Het is een beetje zoals op vrijdagavond naar de Colruyt gaan. Je winkelt en ondertussen snaai je gratis voedsel. Hoe verder de avond vordert hoe losser de tongen worden. Om 11 uur is het weer gedaan. Koetsen veranderen dan weer in pompoenen.

Ik vind het een van de vervelendste avonden van het jaar, samen met het Boekenbal. Dat vriendelijk voor een avond is niets voor mij.

Klaar voor de openingsavond van de Boekenbeurs. Ik ga met de fiets. Dat is samen met de tram de handigste manier om op de Boekenbeurs te geraken.
De Boekenbeurs is open!
Restanten van het feest.

Vandaag de hele dag in de weer geweest op de Boekenbeurs. Gisteren hadden we alles uitgeladen, vandaag kregen alle boeken en spullen een plaats. Het is niet normaal hoeveel tijd er kruipt in boeken goed leggen en het stylen van een stand. Dit moet ook juist zijn, ik flip daar echt op. Je stand kan nog zo mooi zijn, als de styling niet goed is, ziet het er niet uit.

Het wordt ook steeds drukker op de beurs. Alles en iedereen uit het vak komt al eens een kijkje nemen naar zijn of haar stand. De wissel van de wacht. Boormachines verdwijnen, laptops komen. Grote marketing- en retailtheorieën worden elf dagen aan de praktijk getoetst. Soms subliem, vaak lachwekkend.

Iedereen komt elkaar ook weer tegen. Het boekenvak is een klein gesloten wereldje waar iedereen iedereen kent. Eens erin kost het je moeite om er weer uit te geraken. Een vaste benoeming is er niets tegen. Je blijft waar je bent of je verandert eens van ploeg, daar komt het in grote lijnen op neer.

Vandaag liep ik een oud collega tegen het lijf. Zij is er uit geraakt. De aanleiding was treurig, het bedrijf waar we werkten is failliet gegaan. Ze heeft haar laptop ingeruild voor een food truck. Ze wilde haar duur betaalde functie niet meer. Het maakte haar ongelukkig en ziek. Ik ken dat gevoel. Ik had ook zo'n job. Toen besloot ik mijn droom na te jagen. En dat doet zij nu ook. Het maakt haar gelukkig, dat zag ik. Waarschijnlijk proef je dat ook, maar dat weet ik jullie dit weekend wel te vertellen.

Merkwaardig bordje, hier op de Boekenbeurs

Grote marketing- en retailtheorieën worden dus elf dagen aan de praktijk getoetst. Helaas kan ik u hier geen voorbeelden van tonen. Ik moet daar nog elf dagen mijn gezicht laten zien. Wel vond Stefan (collega en rots in de branding) dit merkwaardige bordje ergens op de Boekenbeurs.

Vandaag wordt iets minder glamour dan gisteren. We gaan beginnen met onze stands op de Boekenbeurs in te laden.

Dit jaar doen we eens gek en hebben we twee stands. De boekhandel staat op dezelfde plek als vorig jaar en is niet veel groter dan de gemiddelde garage. Eigenlijk is deze veel te klein, maar dat zorgt voor de juiste sfeer.

De mini-stand van Boekhandel Stad Leest.

Onze nieuwe stand is iets groter en daar doen we de mix van Wunderkammer (onze cadeauwinkel) met Boekhandel Stad Leest. Het wordt een soort van concepstore, maar dan met boeken.

De dag verloopt redelijk georganiseerd voor mijn doen. Terwijl ik sta te slepen en te sleuren, druppelen de reacties op de uitzending van gisteren binnen. Uitgevers zijn blij dat hun boek gekozen is en drukkers en papierhandelaren doen blijkbaar gouden zaken want de vier boeken die we met het panel besproken hebben, zijn blijkbaar nu al uitverkocht en officieel in herdruk. De kracht van DWDD.

De Wunderkammer-stand op de Boekenbeurs

Nieuwe stand: Wunderkammer by Stad Leest. Om op te vallen tussen het logo-geweld op de beurs (groter, grootst in alle kleuren van de regenboog) houden wij het bewust klein en geschilderd met de hand. Thx Laura Geurten!

Woensdagavond, 20 uur. Mijn eigen webshop. Ik zit in een zaal vol collega ondernemers op uitnodiging van de bank. Eigenlijk zou ik nu veel liever in mijn zetel zitten. Maar mijn bank zegt dat praten werkt en daarom zijn we hier.

We willen graag volgend jaar met een webshop starten en blijkbaar kan de bank hierbij helpen. Het is kort, bondig en erg onderhoudend. Ja, dat doet mijn bank echt goed! Nadien is er nog een borrel (sorry dat komt er van als je veel in Nederland zit) en is er kans om te netwerken. Brrrr.

Ik loop mijn kapper tegen het lijf en we drinken samen een pintje. Voor wie ons niet kent, lijkt het op netwerken. Missie geslaagd.

Praten werkt, dixit de bank.

Sinds een jaar ben ik lid van het boekenpanel van De Wereld Draait Door. Samen met drie andere boekhandelaren kiezen we elke maand uit de stapel boeken die die maand verschenen zijn vier boeken die we bijzonder vinden. Het beste boek krijgt de titel 'Boek van de Maand'. DWDD is al tien jaar lang het meest bekeken praatprogramma op de Nederlandse televisie, de impact is enorm. Boeken die we bespreken schieten meteen de bestsellerlijsten in.

Het is vandaag de laatste dinsdag van de maand en dan worden we in de studio in Amsterdam verwacht voor de uitzending. Deze is live, er kijken gemiddeld 1.500.000 mensen. Dat is veel. We nemen onze job dan ook erg serieus.

Tien minuten voor uitzending

Tien minuten voor de uitzending. We hebben daarnet nog even geoefend zodat we weten wie wat wanneer gaat zeggen. Fanny, de redactrice die ons begeleidt, heeft ons nog wat bijgestuurd en vooral getimed.

Het item duurt elf minuten dus het moet vooruit gaan. De sfeer in de studio is best relax. Daar zorgt de presentator Matthijs van Nieuwkerk persoonlijk voor. Er wordt wat gekletst met de gasten en de band van de avond speelt wat muziek. Eigenlijk heb je niet door dat dadelijk de opnames beginnen en dat is ook de bedoeling. Het is een avond met vrienden en daar staan toevallig wat camera’s bij.

Hierbij onze keuze van de maand oktober, het resultaat van een maand lezen:

  • Honolulu King - Anne-Gine Goemans
  • Jezus - Fik Meijer
  • Tijdlijn - Peter Goes

En het boek van de maand is 'Leven tot elke prijs', van Kristina Sandberg. Zo u weet weer wat kopen op de Boekenbeurs of bij uw favoriete boekhandelaar!

Matthijs en Wouter

De uitzending zit er op. Ging redelijk goed. Matthijs komt nog wat met ons kletsen, dat doe hij altijd met alle gasten.

We kletsen wat over de Boekenbeurs want daar gaat hij nu zaterdag signeren. Hij is er nog nooit geweest en weet niet wat te verwachten. En dat we nadien zeker een pintje moeten gaan drinken!

22u10, terug op weg naar huis. Wat een lange dag. Ik stop altijd op de weg naar huis bij tankstation Scheiwijk (A27 richting Breda).

Ik ben normaal niet zo gek van tankstations naast de snelweg, maar deze is echt de moeite van het stoppen waard. Ze verkopen spullen die je normaal in een delicatesse winkel vindt, hebben een goeie selectie boeken en de WC’s zijn de properste van heel Nederland.

Ik koop hier ook altijd een cadeautje voor mijn vrouw Sofie. Vanavond krijgt ze een blikje ansjovis. Niet dat ze daar zo gek van is, maar ik weet zeker dat ze de verpakking ook zo mooi vindt als ik.

Een blikje ansjovis, een cadeau voor Sofie.

Of ik een blog voor Canvas wilde bijhouden de komende week? Oké dus.

De komende week wordt een van de drukste van het jaar. Medelijden hoeft niet, maar deze week bouwen we twee stands op voor de Boekenbeurs die eind deze week start, dinsdag naar Amsterdam voor de opnames van De Wereld Draait Door en ondertussen zijn onze twee winkels ook gewoon open.

Boekenbeursweer

Toen ik deze ochtend door de raam keek wist ik dat de Boekenbeurs er aan zit te komen. Er bestaat zoiets als boekenbeursweer. Licht mistig en verkleurde bomen. Dan weet je dat het niet lang meer gaat duren. Ik heb een haat-liefdeverhouding met de beurs. Na elf dagen ben je blij dat het gedaan is en zweer je dat je er nooit meer naar toe gaat. Maar als een jaar later de bladeren vallen begin je weer af te tellen tot het zo ver is.

We gaan met onze winkel dit jaar voor de derde keer meedoen. Met de voorbereiding zijn we al enkele weken bezig. Vandaag moet de puzzel in elkaar vallen.

We doen alles zelf, zo is het authentieker (lees: we hebben geen budget voor een standenbouwer). Alleen het tapijt is gehuurd. De hele dag getimmerd en gesleurd dus. Eigenlijk is dat wel eens fijn. Het is zo anders van wat ik normaal doe.

Mensen die foto’s trekken van hun eten en die dan delen met de wereld, ik blijf het vreemd vinden. Maar nu we toch aan het bloggen zijn, kunnen we maar beter all the way gaan. Ziehier onze lunch, (merci Sofie!) minibacon-eierbroodjes.

Minibacon-eierbroodjes

Zelf maken? Snijd de bovenkant van 8 kleine broodjes en schep er het broodkruim uit. Klop vier eieren met 250ml room, twee eetlepels gehakte bieslook, grof zeezout en versgemalen zwarte peper. Haal het zwoerd van acht plakken bacon. Zet de broodjes op een bakplaat en bekleed de holtes met bacon. Giet het mengsel in de broodjes en stop ze 25 tot 30 minuten in een oven van 160 °C tot het ei net is gestold. Serveer de broodjes warm of koud (wij hadden er nog salade bij). Uit Donna Hay, No time to cook, Uitgeverij Van Dishoeck.

Sorry, vogel. De boekenbeurs is nog niet begonnen.

"Wanneer het dit jaar weer boekenbeurs is?" Ik denk dat dit één van de meest gestelde vragen is die je hoort als boekhandelaar. Wel beste mensen, dat is al meer dan 70 jaar van 31 oktober tot en met 11 november. Op uitzondering van deze vroege vogel is er nu dus nog niets te beleven.

VRTNU VRTNU VRTNU