Spring naar inhoud

Tranen van paniek

© Yassine Atari
geschreven op 24 maart 2016

Vandaag was ik getuige van de laffe, gruwelijke aanslag in Brussel. Mocht ik een trein later hadden genomen, zoals aanvankelijk gepland, dan had ik nog in de vertrekhal gestaan op het moment van de explosie. Het schudt je toch wel wakker. Zo dichtbij...

door Yassine Atari

We zijn nu misschien gesneden door het mes van verdriet en leed, maar laten we ons niet snijden aan het mes van verdeeldheid en bekrompenheid. Wat gisteren gebeurde was choquerend en misselijkmakend.

Rennende mensenmassa's, angstige telefoontjes, tranen van paniek: het doet me denken aan taferelen die ik zag aan de Syrische grens en in Lesbos.

Maar laten we er ook een les uit trekken. Een les van dankbaarheid en solidariteit. Dankbaarheid voor elke minuut dat we nog ademen, dankbaarheid dat dit niet onze dagelijkse kost is, dankbaarheid dat wij toch nog terug veilig naar onze huizen en families konden keren. Voor velen is dit jammer genoeg niet het geval. Er zijn nog mensen die dagelijks vrezen voor hun leven. Mensen die in een constante onzekerheid leven, mensen die geen 'safe haven' hebben, mensen die noodgedwongen moeten vluchten.

De zaken die ik gisteren heb gezien tijdens de evacuatie deden me denken aan taferelen die ik moest aanschouwen aan de Syrische grens en in Lesbos. Rennende mensenmassa's, duizenden passagiers die her en der op de koude grond liggen, dekens die worden uitgedeeld, angstige telefoontjes, tranen van paniek, een geïmproviseerde infirmerie in een loods...

Heel even waren we allemaal 'vluchtelingen'. Vluchtend van een gevaar, op zoek naar veiligheid. We zaten allemaal even in onzekerheid en paniek. We maakten allemaal even mee wat duizenden mensen dagelijks meemaken. We waren allemaal even... Ja, even. Mijn gedachten gaan uit naar de slachtoffers en nabestaanden. Die van de aanslagen in Brussel én die van de recente aanslagen in Turkije. Ik hoop dat we niet in een verzuring vallen en dat we blijven samenleven op een positieve manier.

Peace 'nd love!

VRTNU VRTNU VRTNU