Spring naar inhoud

Holebi's in Oeganda

geschreven op 10 oktober 2018

De holebiwetgeving is onlangs strenger geworden in Oeganda. Nog strenger, want bijna nergens anders ter wereld is de holebiwetgeving discriminerender dan in Oeganda. De lokale LGBT-gemeenschap probeert zich te verzetten tegen de repressieve maatregelen, maar vreest dat de buitenlandse politiek te weinig druk uitoefent.

Nomaden Lotte, Betül, Anke en Loula zijn in Oeganda voor CHanGE, een project rond gendergelijkheid.

We zijn in Ntinda, een district in het Noorden van Kampala, waar holebi’s zich na jaren van sensibilisering toch enigszins veilig kunnen voelen. Ntinda staat ook wel bekend als ‘the pink village’, omdat hier heel wat LGBT-bewegingen zijn gevestigd. Maar ook hier vreest de holebi-gemeenschap hier de dreigende maatregelen van het Oegandese parlement.

In 2014 reageerde de wereld verbolgen op de zogenaamde ‘Kill the Gays Bill’ die het Oegandese parlement wilde invoeren. Deze wet zou de doodstraf voor homo’s mogelijk maken. Onder internationale druk werd de wet uiteindelijk tegengehouden.

Kasha Nabagesera, een boegbeeld van de holebigemeenschap in Oeganda, vertelt over het discriminerende klimaat in haar land. In 2010 werd ze door de grootste krant van Oeganda samen met andere prominente LGBT-activisten opgenomen in een artikel met de titel ‘Hang Them’. Er werd naar deze boodschap geluisterd. Activist David Kato werd kort na het publiceren van dit artikel vermoord door onbekenden.

De wereld brandt, en niemand heeft tijd voor ons.

In nasleep van deze gebeurtenissen besloot Kasha haar eigen mediaplatform op te richten. Met Kuchu Times probeert ze via persoonlijke verhalen de Oegandese samenleving te sensibiliseren over homoseksualiteit. Aangezien homoseksualiteit illegaal is, moet Kasha voorzichtig te werk gaan. Eén keer per jaar verzamelen vrijwilligers zich in Ntinda om alle kopieën van Kuchu Times te verspreiden over heel Oeganda. De vrijwilligers moeten snel te werk gaan om zichzelf en de verdeling van de kranten niet in gevaar te brengen.

Ondanks het grimmige klimaat waarin deze gemeenschap zich bevindt, blijven activisten strijden voor meer rechten. Frank Mugisha, staat aan het hoofd van Sexual Minorities Uganda (SMUG), de grootste Oegandese LGBT-organisatie. Als voorvechter voor holebi-rechten werd hij genomineerd voor een Nobelprijs. Tijdens een interview beargumenteert hij de verantwoordelijkheid van het Westen in de vervolging van LGBT’s in Afrika. Volgens hem was het Engeland dat homoseksuele handelingen illegaal maakte tijdens de kolonisatie en preekten Amerikaanse evangelisten aan het begin van de twintigste eeuw over het vermeende kwade karakter van homoseksualiteit. "Homoseksualiteit werd niet geïmporteerd uit het Westen, homofobie daarentegen wel", zegt Mugisha.

Toch ziet Mugisha meer tolerantie, zowel bij de jongere als oudere generatie. Ondanks deze subtiele cultuurveranderingen, dreigen er opnieuw moeilijke tijden te komen. De ‘Kill the Gays Bill’ uit 2014 dreigt namelijk opnieuw voor het parlement te verschijnen en zal volgens Mugisha deze keer waarschijnlijk wel worden ingevoerd. In tegenstelling tot vorige keer hebben activisten veel minder steun uit het buitenland. Hij vertelt dat er deze keer veel minder politieke steun komt vanuit zowel Europa als de Verenigde Staten. "De wereld brandt, en niemand heeft tijd voor ons".

Het is moeilijk te vatten wat deze mensen hebben meegemaakt en wat ze mogelijk nog zullen meemaken. Het zijn trotse Oegandezen die weigeren hun geboorteland te verlaten, zelfs als ze hier gevaar lopen. Het weinige dat we kunnen doen, is luisteren en hun boodschap overbrengen. Voor het te laat is.

VRTNU VRTNU VRTNU