Spring naar inhoud

Flip flops

© Eva en Noémie
geschreven op 08 augustus 2017

Met slippers door de koffieplantage, met slippers op de brommer, met slippers in de openlucht badkamer. Binnenshuis blijven de slippers netjes voor de deur staan. Ook bij het eten en gezellig samenzijn blijven de slippers trouw naast de rieten zitmatten wachten. Het leven op slippers eist langzamerhand z'n tol.

Eva en Noémie in Indonesië

Het is droogseizoen in Indonesië, oftewel het seizoen der vuile voeten. Overal waait stof van de droge aarde op. Hoe hard ik mijn voeten ook schrob met schuurborstel en zeep, de modder heeft zich permanent gevestigd in de groeven van mijn toenemende eelt. Mijn beschadigde voeten worden met de dag ruwer, stevig doorzomerd zou je kunnen zeggen.

Grappend noemen de jongens van de koffieplantage me 'slordige Eva' in het lokale dialect van het Sasak.

Het bad- en drinkwater in Sajang loopt via dunne leidingen van bronnen in het vulkanische gebergte naar het dorp. Hoe puur en fris ook, met het koude Rinjani water krijg ik die vieze voeten nooit meer schoon. Maar dat is geen probleem. Na een maand kamperen op de koffieplantage, hebben we een stoffig leven volgens het ritme van de natuur aangenomen.

Mensen wassen zich hier meermaals per dag, kleden zich mooi aan om naar de moskee of dorpsfeesten te gaan, maar in het dagelijkse leven is er opmerkelijk weinig ijdelheid. Er zijn amper spiegels te vinden. Enkel voor de nodige scheerbeurt gebruiken de jongens hun nog niet afgebroken motorspiegel. Het leven zonder te pas en te onpas op je eigen gezicht te kijken, is in elk geval niet onaangenaam. Enkel vergeet ik hierdoor wel eens mijn haren te kammen. Samen met die twee vuile voeten heeft dit me al de bijnaam Eva 'ewer' opgeleverd. Grappend noemen de jongens van de koffieplantage me zo 'slordige Eva' in het lokale dialect van het Sasak.

VRTNU VRTNU VRTNU