Spring naar inhoud

De duistere kant van de Kiwi

geschreven op 26 december 2017

Ik ga even mijn innerlijke Ingeborg naar boven halen en je vragen om je ogen te sluiten. Kom volledig tot rust. Nu ga ik twee woorden zeggen: Nieuw-Zeeland. Wat zie je? Kolkende rivieren die vers uit besneeuwde bergtoppen stromen richting zee? Een leger schapen dat rustig de weg oversteekt terwijl de herder vriendelijk knikt? Gandalf die op een pony voorbij huppelt en je de wegbeschrijving naar Hobbiton geeft?

Nieuw-Zeelands imago staat al jaren als een huis: een mooi, groen en ecologisch verantwoord land dat je kan vertrouwen. Wie naar hier komt voor een korte trip zal waarschijnlijk ook dat beeld vasthouden. Wij hebben daarentegen de afgelopen maanden ook de duistere kant van de Kiwi ontdekt.

Laten we beginnen met die schapen. Het klassieke fun fact luidt dat Nieuw-Zeeland meer schapen heeft dan mensen. Nog steeds correct, maar niet voor lang meer. Het aantal schapen is de afgelopen jaren sterk gedaald, terwijl het aantal melkkoeien fors de hoogte is ingegaan. En het zijn net die koeien die een grote bedreiging vormen voor de toekomst van het land.

Op dit moment zijn er maar liefst vijf miljoen melkkoeien lustig hun uiers aan het legen voor de exportindustrie, dat zijn meer koeien dan inwoners. Hun impact op het lands ecosysteem is dramatisch aan het worden. Nieuw-Zeelands ooit zo sprankelende rivieren zijn op sommige plaatsen op sterven na dood omdat de afvalstroom van de koebeesten te groot is om op een natuurlijke manier opgenomen te worden. Resultaat: zwaar vervuilde rivieren, minder vis, zogenaamde 'dead zones' in de riviermondingen waar zelfs geen vis meer te vinden is en problemen met het drinkwater.

Nieuw-Zeelands ooit zo sprankelende rivieren zijn op sommige plaatsen op sterven na dood omdat de afvalstroom van de koebeesten te groot is om op een natuurlijke manier opgenomen te worden.

We hebben er veel over gesproken met locals tijdens onze maand als fundraiser in de Canterbury-regio en de verhalen zijn overal dezelfde. Generatielange zwemplekken zijn nu te vervuild om in de zomer nog naartoe te trekken, jarenlange vistradities - van vader op zoon doorgegeven - zijn nu verleden tijd en bij veel mensen heerst ongerustheid over de kwaliteit van hun kraantjeswater, nadat een heel dorp onlangs ziek werd door een bacterie die in de watervoorraad was beland.

Ook de impact van de steeds groeiende stroom aan toeristen valt niet te onderschatten, met steeds meer lokaal protest tegen 'freedom camping' vanwege sluikstortende en asociale kampeerders en een extra grote last daardoor op het ecosysteem.

Daarnaast is de auto steevast koning. De meeste Kiwifamilies hebben meer dan een wagen, openbaar vervoer is op de meeste plekken te duur of te onregelmatig, de treinen zijn er vooral voor cargo of als dure toeristische attractie en de elektrische locomotieven worden binnenkort door dieselversies vervangen. Fietsende Kiwi's zijn museumexemplaren en door slechte regulatie zijn veel wagens belachelijk oud en extra vervuilend.

Dat clean and green imago van Nieuw-Zeeland is wat ons betreft dus nogal onverdiend.

Dat clean and green imago van Nieuw-Zeeland is wat ons betreft dus nogal onverdiend. Maar voor alle Nieuw-Zeelanders die zich daar niets van aantrekken en graag nog eens extra hard het pedaal van hun 4x4 induwen, zijn er minstens even veel die zich wel bewust zijn van de problemen en er iets aan willen doen.

Er zijn de rasechte Kiwi's zoals Suzy. Ze runt in haar eentje een schapenboerderij en gaat stap voor stap verder weg van pesticiden en vervuilende methodes naar een meer ecologisch boeren. Een trend dat ook door steeds meer melkboeren opgepikt en uitgevoerd wordt. Of er zijn die nieuwbakken Kiwi's, zoals Olga, een Griekse furie die amper een jaar in Nieuw-Zeeland woont. Onlangs ketende ze zich letterlijk vast op een bouwsite van een nieuwe dam die de melkindustrie nog verder moet boosten en de vervuiling in een stroomversnelling zou kunnen brengen.

En ook op politiek vlak is de omwenteling zichtbaar aan het worden. Voor het eerst behoorden de rivieren tot de hoofdcampagnepunten in de afgelopen nationale verkiezingen en de nieuwe premier, Jacinda Ardern, is duidelijk van plan maatregelen te nemen.

Maar zoals dat wel vaker het geval is met milieugerelateerde problemen is de grote vraag of die omwenteling niet te laat komt en of de maatregelen wel genoeg zullen zijn. Vanuit een economisch standpunt blijft het ook afwachten of de letterlijke cash cow die de melkkoe vandaag is zomaar vervangen zal worden door een meer ecologisch alternatief.

Maar zoals dat wel vaker het geval is met milieugerelateerde problemen is de grote vraag of die omwenteling niet te laat komt en of de maatregelen wel genoeg zullen zijn.

Maar onze ervaring leert dat Nieuw-Zeelanders koppig en eigenzinnig genoeg zijn om hun land terug op de rails te krijgen en we wensen hen alle sterkte en lange-afstandshulp die we kunnen geven, want Aotearoa is simpelweg te mooi om zomaar verloren te laten gaan.

En wat kan u doen, toekomstige Nieuw-Zeelandnomade? Begin alvast met de vuilbak niet te missen bij het kamperen. De Kiwi dankt u.

VRTNU VRTNU VRTNU