Spring naar inhoud

8 beelden van de Grieks-Macedonische grens

© Karine Claassen / VRT
geschreven op 17 februari 2016
Reporter Karine Claassen

Karine Claassen in Griekenland

Het aantal vluchtelingen aan de Grieks-Macedonische grens blijft aanzwellen.

Zij willen zo snel mogelijk de grens over, richting het hart van Europa. De ene verblijft in een doorgangskamp, de andere in een hotel. Maar ondertussen moeten zij afwachten, want die doortocht blijkt voor sommigen niet evident.

Onze reporter Karine Claassen is net terug van Griekenland. Zij selecteerde de acht meest indrukwekkende beelden en verhalen die ze op haar weg tegenkwam.

Brahim, vrijwilliger uit Nazareth (Israël) in het doorgangskamp op Idomeni, Griekenland.

Vrijwilliger en leeftijdsgenoot Ibrahim (26) lacht voor mijn camera, maar lijkt ontmoedigd wanneer ik met hem praat. Morgen vertrekt hij na één maand dienst in het kamp, vertelt hij me. “Misschien is dat wel oké. Grote organisaties profileren zich perfect voor de pers, maar er loopt hier toch veel fout”, stelt hij kritisch.

Abdel en Ahmed in het doorgangskamp op Idomeni, Griekenland.

Enkele mannen hangen wat rond. In gebrekkig Engels probeer ik hun aandacht te trekken. “Go there, I want picture. Ok? Or no?” We verstaan elkaar niet en kijken elkaar wat aan. Ze fluisteren en gniffelen, ze denken dat ik Marrokkaanse ben. Beiden mochten Macedonië vandaag niet binnen.

Bert Koenders NL minister van BUZA praat met vrijwilligers op Idomini.

Er komen plots 4 Audi’s aangereden. Nederlands minister van Buitenlandse Zaken Bert Koenders staat plots naast ons, omgeven door mannen in een strak pak. Hij wordt naar het prikkeldraad in Macedonië begeleid, samen met de Frontex-bewakers die hier niet vaak te zien zijn. Een aantal vrijwilligsters komen hem om hulp vragen. De minister bezocht zondag twee vluchtelingenkampen langs de Grieks-Macedonische grens.

Man met kruk tussen bedden in één van de tenten van UNHCR.
Man in Idomeni zit op een steen en kijkt uit op Macedonië waar hij zo graag naartoe wil

Over de bergen loopt prikkeldraad die de grens tussen Griekenland en Macedonië bepaalt.

Iedereen praat over mensensmokkel, maar niemand wil het zien. Simon heeft al meermaals zijn leven handen van de smokkelaars gelegd.

Mensen of groepen beloven migranten de hemel voor veel cash. Pure mensensmokkel: er wordt veel over gepraat, maar niemand laat het me zien. Simon verblijft in een verlaten hotel waar ik hem in de lobby aantref. Ik zag hem zonet onderhandelen met een Hongaarse smokkelaar. Hij vertelt me hoe die mensen te werk gaan. De man overleeft nu een maand in de regio en probeerde al verschillende keren de grens over te steken. Alleen of met een dure smokkelaar. Die laatste optie wordt moeilijk, want zijn geld is op.

In de lobby van een verlaten hotel, ‘s nachts vlakbij de Grieks-Macedonische grens.

Een selfie met Abu en Simon, twee jonge gasten die me op sleeptouw nemen. Ze tonen me waar ze slapen, hoe ze illegaal de grens proberen over te steken en met wie ze allemaal in aanraking komen.

Terwijl ik in de auto zit, zie ik langs de kant van de weg plots tientallen mensen. Ik stap uit en kom uiteindelijk terecht bij deze bende vrienden uit Algerije. Ook zij mogen de grens officieel niet over in Idomeini. Dat voorrecht hebben enkel de Syriërs, Afghanen of Irakezen. En dus is de illegale weg de enige manier om ooit voet aan wal te zetten aan de andere kant van de prikkeldraad. Ze slapen in verlaten hotels of kraakpanden en lopen bij valavond de bergen in. “Europe. Germany!” roepen ze nog voor ze verder de bergen in wandelen…

VRTNU VRTNU VRTNU