Spring naar inhoud

Marcel Vanthilt: 80s playlist


Vanavond in Belpop: Tachtig was prachtig deel 1. Wij vroegen Marcel Vanthilt om de soundtrack van die tijd nog eens wedersamen te stellen. Vanthilt: "In de jaren tachtig waren er natuurlijk altijd de donkere wolken van werkloosheid, van de koude oorlog en wat nog allemaal die boven het hoofd hingen. Maar het mooie was dat ondanks het doemdenken, ondanks de donkere sfeer, al die plaatjes toch een soort levensvreugde en vrolijkheid uitstraalden. In de zin van: het schip vergaat, maar we gaan er wel een goede fuif van maken. Dat vind ik een hele mooie combinatie."

Kamagurka & De Vlaamse Primitieven: Constant Degoutant

Marcel Vanthilt: "Kamagurka is niet iemand die met de Belpop wordt geassocieerd, maar in de jaren tachtig, waar het toch over gaat, trad hij wel veel op. Zij waren één van de smaakmakers van het clubcircuit. Het was een heel leuke band, met hele toffe, aanstekelijke vierkante popmuziek, die zoals het Kamagurka betaamt, geweldige teksten had. Heel absurdistisch, maar wel dansbaar. ‘Constant degoutant’ is een hele leuke single. Popmuziek à la 'Banana Split' van Lio. Ik dacht: ik zet hem ertussen, want hij wordt veel te vaak vergeten in dit soort lijstjes."

Red Zebra: I can't live in a living room

Nacht und Nebel: Movoco Synthaca

Marcel Vanthilt: "In de jaren tachtig had je veel live bands, en daarnaast werden er ook veel fuiven ingericht waar dan heel dansbare new wave gedraaid werd. De grote bands als Joy Division, The Cure en Depeche Mode en daartussen had je heel veel Belgische pop, waaronder die ‘Movoco Synthaca’ van Nacht und Nebel, wat een heel repetitief nummer is, het doet denken aan (de Duitse band) Deutsch Amerikanische Freundschaft. Ik vind dit eigenlijk hun beste nummer, maar ‘Beats of Love’ is natuurlijk een wereldhit geworden."

TC-Matic: Que Pasa

Struggler: Night Fever

Marcel Vanthilt: "Deze band komt uit de Noord-Limburgse scene, voor zover je daar van een scene kon spreken. Er waren alleszins drie groepen, namelijk de Brassers, Struggler en natuurlijk de legendarische Stijn Meuris. En Struggler is één van die late punkgroepjes die maar één single hebben gemaakt die ertoe deed en dat was ‘Night Fever’. Geweldig."

Luna Twist: Look out

Lavvi Ebbel: Give me a gun

Marcel Vanthilt: "Lavvi Ebbel had die dubbelheid waar ik het over had. De combinatie van donkere tijden met feestgedruis. 'Give me a gun', dat is zo’n tekst van ik kan het niet meer aan, het leven trekt op niks. Ze hadden hele donkere teksten, maar toch was dat allemaal heel aanstekelijk en heel dansbaar eigenlijk. Je mocht je amuseren."

Toy: Suspicion

De Kommeniste - Telefoon

Marcel Vanthilt: "Ik vind De Kommeniste eigenlijk de beste Antwerpse groep van die tijd, maar de Kreuners hebben het natuurlijk verder geschopt. De twee bands traden vaak samen op. De Kommeniste... dat was een bende artistiekelingen. Die hadden meer meningsverschillen dan wat anders, maar ze waren live wel heel goed. 'Telefoon' is hun commercieelste nummer. Als je daar nu naar luistert, vind ik vooral de tekst zo aandoenlijk mooi. In deze tijd van smartphones... Tegenwoordig zit ik soms met jonge mensen in een auto die dan allemaal op een smartphone aan het kijken zijn terwijl de gps opstaat en dan vinden ze de weg nog niet. En dan denk ik: hoe deden wij dat ook al weer in de jaren tachtig? Tja, wij kregen een papier met daarop het adres: zaal Breugel in Kemzeke, ik zeg maar wat. Wij reden dan naar de kerktoren en daar vroegen we het nog eens bij de dichtstbijzijnde bakker. "Zaal Breugel, waar is dat?" "Ah, dat is hier achter de hoek." (lacht luid). Dat was toen veel makkelijker eigenlijk."

1000 Ohm - A.G.N.E.S.

Marine: Life in reverse

Marcel Vanthilt: "Toy met 'Suspicion', 1000 Ohm met 'A.G.N.E.S.', Marine met 'Life in reverse': allemaal heel catchy popsingles eigenlijk. Weet je, de periode die daarna komt is die van Soulsister. Dat is het grote kantelmoment naar het professionele circuit, naar de brede popmuziek. Daarvoor had je nog dit soort groepen die zeiden, ja, we gaan toch lekker doen wat WIJ willen. Zij maakten dan een beetje tegendraadse plaatjes, die toch allemaal heel erg catchy waren. Het was de tijd van de vrije radio’s en van alles zelf willen doen: zelf de platen maken, zelf radiostations oprichten... Later is dat allemaal professioneler geworden."

Scooter: You

Rick Tubbax & The Taxi's - Bojangle plays tonight

Marcel Vanthilt: "Rick Tubbax & The Taxi's: dat was eigenlijk de Elvis Costello & The Attractions uit Leuven. Met de wat nasale stem van Rick Tubbax, heel poppy met dat orgel. Volwaardige Britse pop wat mij betreft."

De Brassers: En toen was er niets meer

Front 242: Funkhadafi

Marcel Vanthilt: "Je had toen die huppelende popmuziekjes van al die new wavebandjes, maar in het verlengde daarvan had je toen ook de elektronische, toch wel heel donkere muziek van bijvoorbeeld Front 242, de voorlopers van de electronic body music."

The Neon Judgment: TV Treated

A Split Second: 'Flesh'

Marcel Vanthilt: "A Split Second is het begin van de new beat. Was het niet het nummer ‘Flesh’ dat de dj in de Ancienne Belgique in Antwerpen steevast op een lager toerental draaide? Dat is ook weer zo’n schitterend verhaal. Zo is dus die hele stroming ontstaan. Er werd veel gedanst in de jaren tachtig. Je had overal discobars. Zoals discobar Zebedeus uit Vlaams-Brabant, een legendarische plek. Die uitbater: die speelde Werchter op zijn eentje. Met enorme boxen en lampen. En die draaide heel de avond heel dansbare new wave: Joy Division en The Cure en dan al die Belgische bands… Conclusie: als de tijden grimmig zijn, leven de mensen zich als nooit tevoren uit. Dansend tenonder! En toen braken de jaren negentig aan."

VRTNU VRTNU VRTNU