Spring naar inhoud

De strafste natuurfotografen

geschreven op 18 november 2016

De strafste natuurfotografen

Na de succesvolle remakes van Planet Earth en Blue Planet presenteert Canvas met Dynasties nog zo’n baanbrekende natuurreeks van BBC Earth. En dan vragen wij ons af: wie zijn eigenlijk de beste natuurfotografen van bij ons? Bekijk hen - getooid in camouflagekleuren en zachtjes fluisterend - hier.

Jeffrey Van Daele - De wilde zwanen van Kussharo (Hokkaido, Japan)

"Ik begeleid fotoreizen en de wilde zwanen waren één van onze bestemmingen. Aangezien het tot -25 graden kan vriezen is het hele meer bijna dichtgevroren met uitzondering van de plaats waar er warm water uit de bronnen het meer instroomt. Het was niet moeilijk om ter plekke te geraken, maar wel zeer koud."

Sebastião Salgado - Een woestijn in brand (Koeweit)

Toegegeven, de topfotograaf Sebastião Salgado is niet afkomstig uit de Lage Landen. Maar hij kan niet in dit lijstje ontbreken. Als inwoner van Parijs is hij ook niet ver weg: laatst kwam hij naar Brussel om zijn nieuw boek 'Kuwait, a desert on fire' voor te stellen bij Taschen op de Zavel in Brussel. Met 'Genesis' zette hij zich op de kaart als getalenteerd en bevlogen natuurfotograaf. In 'Kuwait' ligt de focus opnieuw op landschapsfotografie, maar is er ook de wederkerende menselijke, maatschappelijke factor. Het boek is een fotoverslag van het inferno dat Saddam Hoessein's troepen in 1991 creëerden in de woestijnen van Koeweit door zo'n 700 oliebronnen te ontsteken, wat uitmondde in een enorme, woeste brand en één van de ergste milieurampen ooit.

We mogen niet vergeten dat in de brutaliteit van de strijd een andere apocalyps altijd om de hoek loert.

Sebastião Salgado

Sebastião Salgado begon zijn professionele carrière als fotograaf in 1973 en werkte sindsdien voor Sygma, Gamma en Magnum Photos. In 1994 startte hij samen met zijn vrouw Lélia het exclusieve foto-agentschap Amazonas Images.

Jasper Doest - Japanse Makaken

"Ik neem mijn tijd om te fotograferen en mijn onderwerp te leren kennen. Het grootste compliment is geaccepteerd worden door een dier en dat vergt aanpassingen in mijn gedrag. Om de bekende Makaken - ook wel sneeuwapen genoemd - te fotograferen heb ik bewust veel tijd met hen doorgebracht, om hen te laten wennen aan mijn aanwezigheid en een relatie op te bouwen die verder gaat dan een eerste contact. Wanneer je de sociale dynamiek in de groep apen leert kennen, breek je niet langer in in hun persoonlijke ruimte en volgen de beelden vanzelf."

Jasper is 'een conservation photographer', geïnspireerd door de National Geographic-fotograaf Paul Nicklen. Vijf jaar lang volgde hij het spoor van de ooievaar door Europa. De vogel - symbool voor leven - kwam 100 jaar geleden overal op ons continent voor, maar in de loop der jaren hebben ze hun habitat verloren en eist verstedelijking en vervuiling zijn tol. Hier zien we Jasper aan het werk op de vuilnisbelt Dos Hermanas, de plaats waar al het huisvuil van Sevilla verwerkt wordt. Het kostte hem twee jaar tijd om toelating te krijgen om er te fotograferen.

Pia Dierickx - Luipaarden in Botswana

"De omstandigheden waarin we werken in Botswana zijn niet altijd evident. De droogte, de temperatuur (tot 45 graden) en het stof eisen hun tol. Luipaarden zijn zo uniek dat we ze soms tot 13u lang volgen. Bij zware regenbuien kan je je vastrijden in de modder. Een hele uitdaging om je jeep hierdoor te loodsen. Lekke banden zijn schering en inslag omwille van het terrein. Vaak zien we andere toeristen toekomen en zodra ze een dier gespot hebben weer vertrekken. Het is alsof ze een checklist afwerken. Maar de mooiste beelden krijg je door bij je onderwerp te blijven. De natuur is overweldigend mooi. Dat te kunnen vastleggen en zo dicht bij wilde dieren in hun habitat te kunnen komen is een voorrecht."

Nature's Best African Wildlife Photographer of the Year 2016,  Winner Categorie, Reptiles of Africa

Werner Van Steen - Beer en zalm in Alaska

"Met een verleden als alpinist hou ik van extreme omstandigheden. Ik verdraag de warmte niet goed en dus focus ik in hoofdzaak op koude streken. Werken in een gevoelstemperatuur van rond -40°C, is geen uitzondering. Voor je er erg in hebt, sta je 2u te wachten met de camera opgesteld om een bepaald moment vast te leggen en merk je te laat dat je vinger is vastgevroren… Als kind wilde ik alles zo snel mogelijk hebben, maar bij natuurfotografie heb je zelf niks in de hand. Je bent gewoon afhankelijk van wat moeder Aarde je wil geven. En dan is het de kunst om er alles voor te doen om op de juiste plaats op het juiste moment te zijn en te hopen dat er zich iets magisch voor de lens voltrekt. Het beeld van de beer met de zalm is in 1999 gemaakt, destijds nog met negatieffilm en dia. Het werd één van mijn meest verkochte beelden en opende deuren naar een professionele carrière in de fotografie."

VRTNU VRTNU VRTNU