Spring naar inhoud

Fotograaf van het jaar Frederik Buyckx


De Belgische fotograaf Frederik Buyckx mag zich voortaan World Photographer of the Year noemen. Die eer behaalde hij met zijn indringende reeks Whiteout, waarin hij de extreme kracht van de natuur zocht en vond in de winterse landschappen van de Balkan, Scandinavië en Centraal-Azië. Aan Culture Club Magazine vertelt hij graag het fijne over zijn bekroonde foto’s.

"Deze foto is gemaakt in Albanië, dicht bij de grens met Macedonië en vlakbij één van de hoogste bergpieken van Albanië. Ik ben er mijn hart verloren – ik denk dat ik er de voorbije tien jaar zo’n twaalf keer ben geweest. Soms voor een project, maar soms ook gewoon op vakantie. Op dit tochtje zat ik zelf te paard, maar er was een ezel mee als lastdier. Dit beeld is gemaakt nadat hij lekker op zijn rug had liggen rollen in de sneeuw en weer rechtkrabbelde. Ik vond het een heel grappig moment en gelukkig konden de anderen er ook om lachen – geplette bagage of niet."

"Dit is Kyrgyzstan, november 2016. Het was de eerste echte winterdag die het land overviel. Ik ging mee op een tocht van zo’n 40 kilometer te paard, naar een boerderij waar we schapen zouden ophalen. Het is best onhandig om met een camera op een paard te zitten – ik heb er veel mee gesukkeld. Ik hang het toestel meestal rond mijn nek en steek het half in mijn jas, tegen de kou. Ik maak zwart-witfotografie. Eerst maak ik een RAW-beeld en daar pas ik contrast op toe, zoals je vroeger ook deed met filters in de donkere kamer."

"Ik reis in Europa vaak rond met een eigen, omgebouwde bus. Geen hippie-busje: ik heb bewust de meest willekeurige witte camionette gekocht, om niet op te vallen als ‘toerist’. De bus is natuurlijk ook ingericht – een soort berghut op wielen. Zo raak ik overal. En zo passeerde ik ook deze huisjes, in Noorwegen. Ik was er in januari 2015 en er stak tijdens mijn rit langs een bergpas, een sneeuwstorm op. Dit soort huisjes zijn niet het hele jaar door bewoond. Ze dienen vooral als zomerhuis, en eventueel als skihut in de winter."

"Dit is opnieuw in Albanië – niet ver van waar deze foto is gemaakt. Dit zijn geen besneeuwde, maar bevroren bomen. Er hing een dikke mist die aan de takken was gevroren. Het heeft iets heel mystieks, als een duister sprookje. Ik had de hele tijd het gevoel dat er een wolf of een ander wezen tevoorschijn kon komen. Er zitten veel wolven in dat gebergte en de lokale mensen verklaarden me gek dat ik daar zonder geweer ging rondwandelen. Je beseft dat je op een best ruige plek bent, je bent een beetje op je ongemak, er zou iets kunnen gebeuren. Ik houd wel van dat gevoel."

"Dit was in het noorden van Montenegro, in februari 2016. Ik maakte deze foto’s op dezelfde dag. Als ik verder weg ga – naar bestemmingen waar ik naartoe vlieg – houd ik het meestal bij twee of drie weken. Maar op deze trip doorkruiste ik de Balkan, zes weken lang. Ik houd heel erg van deze regio – zeker in de winter. Ik zag de weg letterlijk meer en meer verdwijnen terwijl ik reed. En de borstel die de man daar draagt, dient om de sneeuw van zijn schapen af te borstelen, voor ze de stal binnen mochten. Ik zou er zelf niet kunnen wonen, permanent – het is toch een beetje te afgelegen. En een andere cultuur inspirerend vinden is nog een ander verhaal dat je er voorgoed in te nestelen en je proberen helemaal aan te passen."

Gaat dat zien!

De Sony World Photography Awards-tentoonstelling, mét Buyckx’ prijswinnende foto’s zijn nog tot en met 7/5 te zien in het Somerset House te Londen.

VRTNU VRTNU VRTNU