Spring naar inhoud

De inspiratie van Fien Troch

© rr
geschreven op 16 januari 2019

Fien Trochs Home is een heerlijke langspeler over verraad en vertrouwen, vriendschap en volwassen worden. Speciaal voor ons geeft ze haar inspiratiebronnen bloot.

In Home komt de 17-jarige Kevin vrij uit een gesloten instelling. Hij vindt onderdak in het gezin van zijn tante Sonja. Via zijn neef Sammy en diens vrienden leert hij John kennen. John lijdt onder de ongezonde thuissituatie bij zijn moeder. Kevin wil zijn nieuwe vriend helpen, maar op een avond slaat het noodlot toe.

Wat inspireerde Fien Troch bij het maken van Home? Ontdek hier haar inspiratiebronnen.

1. De song: Tick of the clock van Chromatics

Fien Troch: “Ik kende de muziek van Johnny Jewel van de film Drive (met Ryan Gosling in de hoofdrol, red.). Zo heb ik ook Chromatics, één van zijn groepen, leren kennen. Toen Nico (Leunen, co-scenarist, vaste monteur en levenspartner van Fien Troch, red.) wat later met Gosling ging samenwerken, leerde hij Johnny Jewel persoonlijk kennen. De optie om met hem samen te werken kwam plots heel dichtbij.

Zijn muziek was al een inspiratiebron voor mij bij het maken van mijn vorige film. Maar ook al vond ik zijn muziek fantastisch, ik vond haar niet echt aansluiten bij mijn eigen stijl. Tot ik Chromatics leerde kennen en ontdekte dat hij een veel groter spectrum kan bespelen. Jewel is een artiest met sterke melodieën die heel emotioneel zijn, zonder dat het sentimenteel wordt.

Sowieso was ik al van plan om voor deze film echte songs te gebruiken, eerder dan een soundtrack. Ik wilde kunnen zeggen: dit is het soort liedje waar de jongeren zélf naar luisteren. In het begin twijfelde ik over Jewel, omdat ik zijn muziek associeerde met een ander type film. Maar zodra we een paar songs op de beelden zetten was het vrij snel duidelijk dat het werkte."

2. De documentaire: High School II

en het bijhorende boek ‘5 films’ van Frederick Wiseman

“De documentaire High School II heeft een grote invloed gehad op de stijl van Home, vooral op de manier waarop mensen geobserveerd worden. Ze weten wel dat de camera er is, maar je hebt als kijker het gevoel dat de filmploeg toch min of meer vergeten wordt. Iedereen doet gewoon zijn ding. De maker beïnvloedt niet, maar registreert.

Voor Home hebben we een aantal documentaireregels proberen volgen, zoals zoveel mogelijk in één keer filmen. Ook hadden onze jongeren veel inbreng. Ze wisten wat ze moesten zeggen, maar mochten wel gewoon praten zoals ze dat zelf wilden. Ze mochten hun eigen persoonlijkheid en manier van praten in de film steken.

Behalve de stijl van High School II waren het vooral de dialogen die mij hebben geïnspireerd. In het boek zijn alle dialogen uit de documentaire letterlijk uitgeschreven, zonder bijkomende informatie. Je leest wat de mensen zeggen. Daardoor leer je veel over hoe mensen met elkaar praten en communiceren: hoe vaak mensen een zin beginnen en niet afmaken of gewoon nonsens vertellen of onderbroken worden door iemand anders. Ik wilde heel realistisch werken, de echte wereld laten zien, en op dat vlak waren zowel boek als documentaire een geweldige bron van inspiratie.”

3. De reportage: Les aventures de la Famille De Becker

(uit Strip-Tease, RTBF)

"Ik heb veel reportages van Strip-Tease bekeken. Sowieso vind ik het een supermooi concept: het zijn korte documentaires en ze zijn altijd fantastisch. Ik kan er naar blijven kijken. Je ziet er hoe mensen praten, hoe mensen zijn, zonder dat het geregisseerd is. Gebeurt er iets speciaals dan is dat leuk, maar de makers zijn er niet naar op zoek.

Het is bijna een vorm van research naar ‘de mens’: naar mensen kijken zonder dat je uitleg verwacht, zonder dat het geforceerd lijkt, zonder enscenering. Dat probeer ik met mijn films ook te doen: ik stond erbij en ik keek ernaar. Het is bijna antropologisch werk (lacht).

Ik heb deze specifieke aflevering gekozen omdat ik hem zo grappig vond. Het is een familie waarvan je denkt: “Holy camoly!” Het huisje is zo klein, maar er gebeurt zo veel.

Ook op technisch vlak was Strip-Tease heel goed. Neem nu een scène waarin twee mensen met elkaar praten. In fictie film je eerst de ene persoon, daarna film je de ander en dan monteer je dat tot één geheel. In een documentaire film je de dialoog in zijn geheel, maar daar zitten dan altijd ook oninteressante stukken in. Dus moet je beelden hebben om te kunnen knippen en een en ander te overbruggen (cut away-materiaal). Dan knip je vaak naar een hand of iemand die iets eet of naar een hoek. Dat deden ze in Strip-Tease altijd heel erg goed. Ook in Home hebben we tussendoor veel materiaal gefilmd zodat er genoeg beelden waren om te kunnen knippen."

4. Het fotoboek: Gabe van Nick Haymes

"Het onderwerp van dit fotoboek is Gabe, een tiener die meespeelde in de film Paranoid Park van Gus Van Sant. Later heeft hij het heel moeilijk gehad, en dat zie je in dit fotoboek.

Ik heb ter voorbereiding van Home veel naar foto’s van jongeren gekeken. Bij mijn vorige films vormde dat vaak de basis van mijn verhaal. Ik bouwde aan de hand van foto’s een heel verhaal rond een gevoel, een sfeer, iets visueels, …

Nu ben ik het visuele pas later gaan invullen. Ik zocht vooral foto’s die het vrije van het 'tiener zijn' uitdrukten: het losgeslagene, het ongedwongene, het nog niet aan alle conventies moeten of willen voldoen, de extremen die je als jonge gast opzoekt. Dat vond ik allemaal heel erg terug in dit boek."

"Deze foto heb ik in mijn dossier gebruikt. Je begint ’s morgens aan je scenario en je moet er op de een of andere manier telkens weer induiken. Dat kan met een liedje, door scènes te herlezen... Soms gaat het vanzelf, maar soms lukt het dus ook door naar foto’s te kijken. Dan word je vanzelf terug jong. Dat betekent deze foto voor mij: jong zijn."

5. Het internet: YouTube

"Bij de voorbereiding en tijdens het schrijven was ik verslaafd aan YouTube. Ik keek ernaar bij wijze van research en omdat het een bron van inspiratie is. Ik heb veel filmpjes gezien van jongeren die onnozel doen of meisjes die aan het twerken zijn. Veel filmpjes van jongeren die zichzelf filmen, die hun klas filmen of hun leerkracht zoals hier. Ik heb uren zitten kijken.

Er waren er ernstige bij, maar ook filmpjes waardoor je je weer zestien ging voelen of waardoor je zin kreeg om uit te gaan. In Home zit ook veel materiaal dat met de smartphone gefilmd is."

VRTNU VRTNU VRTNU