Spring naar inhoud

De buit van Yumi Ng

"Paul Verhaeghe overstijgt psychotherapie"

geschreven op 09 november 2015

Wat lezen mensen en waarom? Ontdek hier elke dag de boekenbeursbuit van auteurs en bezoekers. Yumi Ng signeert haar boek 'Brutazur - Schaamtelijke bekentenissen van een ongewoon leven' nog op 10 en 11 november op de Boekenbeurs. Zelf is ze grote fan van Paul Verhaeghe.

Autoriteit - Paul Verhaeghe

Ik ben grote fan van Paul Verhaeghe. Omdat hij psychotherapie overstijgt en hij is ook geïnteresseerd in wat er maatschappelijk gebeurt. Daarom ook dat boek, hij bekijkt beide aspecten. Hij zegt dat de klassieke macht verbrokkelt en dat de jonge mensen, die wel geïnteresseerd zijn in politiek, geen respect meer hebben voor politici. Ze zijn op zoek naar authentieke macht, niet naar institutionele macht. We willen mensen zonder titel en functie, die ons kunnen inspireren en die we willen volgen.

Stel je eens de vraag: hoeveel respect heb jij nog voor politici? Ik heb politicologie en sociologie gestudeerd, maar heb er geen respect meer voor. Men zei vroeger tegen mij dat ik in de politiek moest gaan, maar één van de redenen waarom ik het niet doe, is omdat ik géén respect meer heb voor de manier waarop politici met elkaar omgaan, over hoe ze debatteren, de manier waarop ze met problemen omgaan. Omdat niemand meer de echt vragen durft stellen.

Hebben we dan nog een parlement? Als enkele marginale politici nog enkele onwaardige discussies voeren?

Yumi Ng over Autoriteit

Dan heb je iemand nodig als Paul Verhaeghe die wél echt dé vragen durft stellen. Jammer dat zo iemand niet in de politiek wil stappen. Dat is mijn pleidooi: jonge mensen terug motiveren om actief in de politiek te stappen. Maar hoe? Met een titel kan je ze niet meer motiveren, dat interesseert hun niet meer. Ze creëren hun eigen community en ze accepteren de gewone, klassieke institutionele macht niet meer. Je zou kunnen zeggen dat dat een normale evolutie is, maar ik vind dat alarmerend. Al die instituten waar we zo hard voor hebben moeten vechten, als al die jongeren dat allemaal afwijzen, hebben we dan nog een parlement? Als enkele marginale politici nog enkele onwaardige discussies voeren?

Jongeren vandaag moeten heel veel geduld en idealisme hebben om in de politiek aan de slag te kunnen en het vol te houden. Zij worden sterk ontmoedigd door de partijpolitiek. Ik zag dat bij vrienden van me. Je ziet vaak de zonen en dochters die de mooie plaatsen erven van de huidige politici. Een kind van de notoire onbekende moet er bikkelhard voor vechten om er te kunnen geraken, op een verkiesbare plaats, terwijl die minstens evenveel talent kan hebben als 'de zonen of dochter van...'.

Liefde in tijden van eenzaamheid - Paul Verhaeghe

Liefde zegt ons allemaal wel iets, we willen dat allemaal, hé. Dat boeit mij enorm. Liefde komt in heel veel vormen voor volgens mij. Wanneer we klein zijn en opgroeien wordt ons voorgespiegeld wat échte liefde hoort te zijn. Liefde is: kinderen en trouwen met de juiste, perfecte man op het witte paard, voorgoed samen blijven, veel kinderen maken, een huis bouwen en samen oud worden. Maar liefde is voor mij veel meer dan enkel dat. Ik denk dat liefde op veel manieren kan komen. Liefde is ook ondeelbaar. Je kan van meer dan één man of één vrouw houden, maar door onze opvoeding en maatschappelijke normen laten we ons wijsmaken dat liefde exclusief moet zijn.

Door onze opvoeding en maatschappelijke normen laten we ons wijsmaken dat liefde exclusief moet zijn.

Yumi Ng

Daar gaat mijn boek over: dat liefde in vele vormen komt, niet exclusief is en dat je van meerdere personen kan houden. We zijn allemaal een beetje misvormd door onze maatschappelijke normen en wat ons wordt ingeprent van kleinsaf aan. Ik was op een gegeven moment getrouwd en besefte dat ik met hem een aantal dingen niet kon delen. Ofwel ging ik een dubbelleven leiden en achter zijn rug dingen doen die ik niet met hem kon doen, of ik kon de openheid hebben en het hem vertellen en samen te beslissen hoe het verder moest.

Ik heb een lange tijd een dubbelleven geleid, maar wel mét medeweten van mijn man.

Yumi Ng

Het resultaat is dat ik alsnog een lange tijd een dubbelleven heb geleid, maar wél met medeweten van mijn man. Dat was zeker niet makkelijk voor hem. Maar ik ben heel grote voorstander van eerlijkheid. Je kan niet eerlijk genoeg zijn, maar eerlijkheid in de absolute vorm is écht rauw: moeten zeggen wat iemand je niet kan geven, ook al zie je die persoon doodgraag, dat is ongewoon. Maar dat is goede tagline, hé. Wat is ongewoon? Is dat extreem? Ik vind het extreem als mensen elkaar twintig jaar bedriegen en een dubbelleven leiden, zonder dat de andere partner daar van weet. Ik heb gekozen voor absolute eerlijkheid, maar blijkbaar is dat voor veel andere mensen ongewoon. Is dat erg omdat je je aangetrokken voelt tot iemand anders? Ik heb mijn eigen opvatting, die wel strookt met andere opinies, en daarom heb ik mijn boek 'Brutazur - Schaamtelijke bekentenissen van een ongewoon leven' ook geschreven.

VRTNU VRTNU VRTNU