Hoe autobiografisch is het boek 'Slaap!' van Annelies Verbeke? Is de schrijfster zelf onderhevig aan slapeloosheid, zoals de twee hoofdpersonages in haar bekroonde roman? Deze aflevering van Weerwolven zoekt het uit.



We volgen Annelies Verbeke op literaire tournees doorheen Vlaanderen en Nederland. Af en toe gaat ze 's nachts lopen, om met een lichamelijke inspanning de geestelijke arbeid te compenseren. Op de laatste nachttrein van Brussel naar Gent mijmert ze over mensen met een nachtelijk beroep en over haar eigen droombeelden die ze af en toe in haar boeken verwerkt. Zo was bijvoorbeeld de verhaallijn van Benoit (uit Slaap!) volledig gedroomd.



In 'Slaap!' schrijft Annelies Verbeke: "Wie 's nachts slaapt, kan niet begrijpen wat licht en duisternis zo anders maakt. Wie 's nachts slaapt, is minder bang van de dag, ook dat is waar."



In Weerwolven zegt ze: "Als ik 's nachts wakker ben, heb ik wel vaker het gevoel gevangen te zitten in mijn vrijheid. Misschien hebben meer mensen dat, en wordt er daarom 's nachts zoveel gedronken. Om te verdoven, zonder slaap. De nacht is de plaats voor het verlangen en de drang. De drang en de drank gaan nu eenmaal goed samen. Ik kan er bang van worden, van het roekeloze van de nacht, maar ik weet dat ik er vaak van heb gehouden, en zal houden." En ook: "Ik zou graag meer en beter slapen. Maar vaak lijkt het, alsof ik van mijzelf niet mag. Het is soms vermoeiend om niets te willen missen."



Weerwolven met Annelies Verbeke: over nachtelijke waanzin, slaapwandelen en het koesteren van eenzaamheid.