Said El Khadraoui volgt de eerste uitzending van “De weg naar Mekka”. Saïd is 32 jaar oud en geboren uit een gemengd huwelijk. Zijn moeder is een Belgische en zijn vader emigreerde uit Marokko. Saïd studeerde geschiedenis en internationale betrekkingen aan de Leuvense universiteit. Momenteel is hij Europees Parlementslid en gemeenteraadslid in Leuven voor sp.a
Verfrissende reportage over mysterieuse moslimwereld
“Terwijl de Belgische politiek en media gefocust blijven op onze belangwekkende interne problemen is het verfrissend om een reportage te zien die onze ogen opent en ons een blik gunt in de veelbesproken, maar voor velen nog steeds mysterieuse moslimwereld. Enkele weken geleden nog, naar aanleiding van het verbod op de anti-Islambetoging in Brussel, werden we door organisatoren en sympathisanten opnieuw getrakteerd op een reeks veralgemeningen en karikaturen en werd de indruk gewekt dat een clash tussen de beschavingen onvermijdelijk en nakend is.
Dit relativeren is niet hetzelfde als ontkennen dat er samenlevingsproblemen zijn of dat er helaas gevaarlijke terroristen rondlopen die de Islam politiek misbruiken. Steeds opnieuw zijn angst, jaloezie of frustratie de bron van alle kwaad. Vaak is de oorzaak hiervan gewoonweg onwetendheid.
Andalusië: diversiteit zorgde voor welvaart
De reeks laten starten in Andalousië is heel gepast. Tijdens de late middeleeuwen kwamen daar de meest briljante wetenschappers en topkunstenaars uit die tijd samen. Sleutel tot het succes was de grote openheid en tolerantie vanwege de moorse heersers. Net diversiteit van opvattingen en geloofsovertuigingen zorgde voor een grote welvaart, getuige ook de prachtige monumenten uit die tijd. De ‘herovering’ van Spanje in 1492 door de katholieke vorsten maakte een einde aan het vreedzaam samenleven van moren (moslims), joden en christenen. Niet-christenen moesten zich bekeren of werden weggejaagd.
Vaak wordt overigens vergeten dat de meeste joodse vluchtelingen zich nadien in Marokko hebben gevestigd en steeds een belangrijke rol hebben gespeeld in de Marokkaanse maatschappij. Na de oprichting van Israël in 1948 zijn de meeste joden naar het nieuwe land geëmigreerd, maar tot op vandaag blijft de kleine joodse minderheid zeer invloedrijk. Zo is de heer André Azoulay één van de belangrijkste raadgevers van de Marokkaanse koning Mohammed VI nadat hij eerst onder diens vader Hassan II heeft gediend.
Marokko: complex land met vele gezichten…
Wanneer Jan Leyers uiteindelijk de straat van Gibraltar oversteekt en zijn reis door Marokko verderzet blijkt al snel dat het land complex in elkaar zit en vele gezichten kent. Dat is ook maar normaal. Het land ondergaat de laatste jaren trouwens een ware metamorfose, met de aanleg van nieuwe snelwegen en havens. Enkele weken geleden kondigde Renault-Nissan topman Carlos Ghosn nog een investering van 1 miljard euro aan in een gloednieuwe autofabriek in Tanger. Het land heeft dan ook een middenklasse kunnen ontwikkelen en het verenigingsleven bloeit er als nooit tevoren.
….maar met argwaan tegenover veranderingen
Helaas profiteert een groot deel van de bevolking niet van deze ontwikkelingen en bestaat er een groot argwaan tegenover de snelle veranderingen. Een ideale voedingsbodem voor protestpartijen zoals de islamistische partij PJD (Parti de la justice et du développement) en de nog radicalere Al-Adl wa al-Ihssan (Justice et bienfaisance). Volgens alle voorspellingen zou de PJD een grootse overwinning halen tijdens de verkiezingen van 7 september, maar de partij werd uiteindelijk tweede met ongeveer 11% van de stemmen. Het grootste deel van de Marokkanen bleef gewoon thuis omdat men ervan overtuigd is dat de politici weinig maneuvreerruimte hebben om het land te hervormen. De echte macht blijft in handen van de Koning en zijn entourage, ondanks de vele hervormingen die het land heeft ondergaan. De traditionele politici hebben er trouwens een oerslechte reputatie en staan over het algemeen ver van de gewone man.
Polygamie slechts bij minderheid mannen
De islamisten zijn daarentegen heel aanwezig op ‘het terrein’. Jan Leyers is erin geslaagd een interview te versieren met Nadia Yassine, dochter van de spirituele leider van Al-Adl wa al-Ihssan, sjeik Yassine. Haar partij is officieel niet legaal, maar wordt wel gedoogd. In wezen is het een heel conservatieve partij die religie gebruikt als inspirate voor het politieke denken. De beweging teert ook op de uitwassen van de corruptie en de inefficiënte bureaucratie. Maar dat is tot nader order nog geheel iets anders dan wat Al Qaida allemaal voorschrijft. Het gesprek met Nadia was best pittig. Spijtig wel dat polygamie zowat het enige gespreksonderwerp was. Het leek wel of zowat alle Marokkaanse mannen met twee of meer vrouwen rondlopen, terwijl het toch om een bijzonder kleine minderheid gaat. Maar het blijft natuurlijk verwerpelijk. De eerste aflevering heeft alleszins mijn nieuwsgierigheid opgewekt. Ik ben benieuwd naar het vervolg…”
Saïd El Khadraoui
4 reacties ↓
1 mo op 31/01/2010 om 00u30
Hey victa causa het is heel dom om zomaar leugens te vertellen op het internet en als de gij iets moet zeggen moet ge ook bewijzen geven
2 victacausa op 20/10/2007 om 09u46
Wat betreft de moorse “verdraagzaamheid‡ in Andalouzië schijnt u vooral de boeken van Lucas Catherine en cs. achter de kiezen te hebben.
Die verdraagzaamheid is een mythe, dat zal elke echte historicus u vertellen.
En voor de moorse “filosofen‡ geldt: hoe beter filosoof zij werden, hoe slechter moslim. Zij werden trouwens vervolgd oor hun eigen broeders. Vertalingen uit het Grieks naar het Arabisch waren het werk van christenen en joden…
De islam heeft geen belangstelling voor wetenschap zoals het Westen die kent, nee verwerpt wetenschap (tenzij in de meest utilitaire aspecten ervan).
3 Petra op 11/10/2007 om 16u05
Polygamie is toegestaan omdat er ten tijde van de profeet problemen optraden doordat er een overschot aan vrouwen was. Gehuwde vrouwen die hun man verloren door oorlogen, ziektes e.d.
Nu is daar geen sprake meer van, maar het staat in de Koran, dus het is toegestaan.
Alle goede intenties ten spijt, is er bij de minderheid van polygame verbintenissen geen sprake meer van de oorspronkelijke intentie.
Zodra vrouwen weduwe worden, of op een andere manier alleenstaand raken, gaan ze normaal gesproken terug naar de eigen familie die voor hun zorgt.
In het algemeen zijn de hedendaagse polygame huwelijken verbintenissen met een ongehuwde 2e, 3e of 4e vrouw, vaak jonger en aantrekkelijker, en zijn de eerdere partners in feite gewoon aan de kant geschoven. Ik ken dan ook geen enkele Arabische vrouw die voor polygamie is. Zonder uitzondering hadden deze vrouwen allemaal grote geestelijke problemen met het feit dat hun man een andere vrouw wilde trouwen.
Ze hebben de vrijheid om dit niet te accepteren en te scheiden, maar hun financiële situatie is vaak van dien aard, dat ze zich dat niet kunnen permitteren.
Daarbij is de verbittering en het geschonden vertrouwen vaak zo groot, dat ze niet eens aan een toekomstige relatie willen denken.
De hedendaagse polygame verbintenissen zijn grotendeels gebaseerd op louter egoistische motieven, zonder enige compassie en respect naar de huidige partner. En dat tekent tegelijkertijd de ware verhouding tussen man en vrouw…
4 Stephanie op 29/09/2007 om 14u59
Ik wil ook even benadrukken, dat polygamie Islamitisch enkel toegestaan is, als de man in staat is om de 2 of meerdere vrouwen GELIJK te behandelen. Wat in deze (Westerse) tijd zéér moeilijk is, zeker op financieel gebied.
Het is een recht dat vroeger werd gebruikt ten tijden van oorlog en er vele weduwen (met kinderen) alleen achter bleven. Reeds gehuwde mannen mochten dan trouwen met deze vrouwen en voor hun en hun kinderen zorgen.
Met vriendelijk groet
Reageer!